Ομηρικό ζήτημα 7: Το μυστήριο της Ίδης των εΙΔΗμόνων

Αγαπητοί φίλοι
Είναι το 7ο στην σειρά άρθρο που εντοπίζει κενά,θα μπορούσα να πω και κενά αέρος η και πομφόλυγες, στην σκέψη των ειδημόνων. Αυτό γιατί καταπίνουν όχι μόνο την κάμηλο αλλά και τον καμηλιέρη μαζί, μη σου πω και ολόκληρο το κοπάδι, προκειμένου να μην βάλουν το μυαλουδάκι τους να δουλέψει. Ας δούμε όμως την καινούργια πρόκληση της λογικής.
Όπως όλοι γνωρίζουμε υπάρχει μακριά από την Τροία ένα βουνά που ονομάζεται Ίδη. Το μακριά προκύπτει από τα λεγόμενα του Πριάμου:
Ιλιάδα Ω' 662-663.
ΟΙΣΘΑ ΓΑΡ ΩΣ ΚΑΤΑ ΑΣΤΥ ΕΕΛΜΕΘΑ ΤΗΛΟΘΙ Δ ΥΛΗ
ΑΞΕΜΕΝ ΕΞ ΟΡΕΟΣ ΜΑΛΑ ΔΕ ΤΡΩΕΣ ΔΕΔΙΑΣΙΝ 
Από μακρυά λοιπόν θα φέρουν τα ξύλα.
ΩΣ ΕΦΑΘ ΟΙ Δ ΥΠ ΑΜΑΞΗΣΙΝ ΒΟΑΣ ΗΜΙΟΝΟΥΣ ΤΕ
ΖΕΥΓΝΥΣΑΝ ΑΙΨΑ Δ ΕΠΕΙΤΑ ΠΡΟ ΑΣΤΕΟΣ ΗΓΕΡΕΘΟΝΤΟ
ΕΝΝΗΜΑΡ ΜΕΝ ΤΟΙ ΓΕ ΑΓΙΝΕΟΝ ΑΣΠΕΤΟΝ ΥΛΗΝ
ΑΛΛ ΟΤΕ ΔΗ ΔΕΚΑΤΗ ΕΦΑΝΗ ΦΑΕΣΙΜΒΡΟΤΟΣ ΗΩΣ
ΚΑΙ ΤΟΤ ΑΡ ΕΞΕΦΕΡΟΝ ΘΡΑΣΥΝ ΕΚΤΟΡΑ ΔΑΚΡΥ ΧΕΟΝΤΕΣ
Εννιά ημέρες κουβαλούσαν ξύλα και επιστρέψαν την δέκατη. Άρα ο τόπος που πήγαν να φέρουν ξύλα είναι πολλά χιλιόμετρα μακριά. Αν σκεφτεί κανείς ότι μια βοϊδάμαξα κάνει περίπου 15 km./ώρα τότε με 12 ώρες ταξίδι το λιγότερο έκαναν 180 km./ημέρα επί 4(ημέρες πάνε και 4 επιστροφή συν 2 εργασία) μιλάμε για μια απόσταση 700 km. περίπου.
Στις επίσημες αποδόσεις, που βέβαια δεν βασίζονται στην ακριβή απόδοση, μια και δεν γνωρίζουμε την ακριβή έννοια ίσως και πάνω από το 50% των ομηρικών λέξεων, αποδίδεται ως 9 ημέρες πηγαινοέφερναν ξύλα. Το απέδωσαν έτσι γιατί είχαν στο μυαλό τους το Hissarlik στην σημερινή Τουρκία. Οπότε συμπέραναν ότι ξύλα είχε ολόγυρα άρα 9 ημέρες κουβαλούσαν ξύλα. Αλλά για φανταστείτε δύο άμαξες, που μπορούν να κουβαλάνε ως και έναν τόνο την φορά, να μεταφέρουν για 9 ημέρες ξύλα! Δεκάδες τόνους θα συγκεντρώνανε. Για πιο λόγο; Για να κάψουν ένα και μόνο σώμα; Με τόσα ξύλα θα καίγαν έναν στρατό ολόκληρο όχι μόνο ένα σώμα. Άρα η απόδοση αυτή είναι παράλογη και η σωστή είναι ότι χρειάστηκαν 10 συνολικά ημέρες να πάνε και να γυρίσουν. Αν βάλετε τώρα τον χάρτη για να βρείτε που θα πήγαιναν στην περίπτωση που ήταν πράγματι στο σημερινό Hissarlik της Τουρκίας θα καταλήγατε στο Ικόνιο!!! Και βέβαια δεν μπορούν να εξηγήσουν τι λόγο είχαν να πάνε τόσο μακριά!
Στην ραψωδία 23 της Ιλιάδας στίχο 117 μας λέει ότι και ο Μηριόνης πήγε στην Ίδη, περνώντας αρκετούς λόφους, προφανώς γυμνούς γιατί αλλιώς δεν είχε κάποιο λόγο να πάει τόσο μακριά, αλλά αν και δεν αναφέρει χρόνο αναφέρει τη Ίδη ως ΠΟΛΥΠΙΔΑΚΟΣ. Αυτό σημαίνει ότι έχει πολλά νερά, πολλές πηγές, πολλά ρυάκια. Εδώ λοιπόν εμφανίζεται το δεύτερο πρόβλημα. Στην σημερινή Ίδη κυλά ένα μικρό ποταμάκι αλλά τίποτα μα τίποτα δεν την κάνει  ΠΟΛΥΠΙΔΑΚΑ. Ο χαρακτηρισμός αυτός από μόνος του αποκλείει αμέσως αυτό το βουνό πέρα από τα όποια άλλα προβλήματα.
Υπάρχει και ένα τρίτο πρόβλημα, λογικής αυτήν την φορά. Αυτό είναι η θέση του βουνού. Οι Αχαιοί, τουλάχιστον, δεν είχαν κανένα λόγο για να πάνε εκεί μια και η γύρω περιοχή όπου υποτίθεται στρατοπέδευσαν βρίθει δέντρων. Ποιος ο λόγος για να διακινδυνεύσουν ένα τέτοιο μεγάλο ταξίδι.

  Η εικόνα λοιπόν επιβεβαιώνει την λογική που δεν μπορούν να αντιληφθούν οι ειδήμονες.
Παυσανίας 
  
    

Ομηρικό ζήτημα 6: Η προφορική ποίηση και άλλες μαγγανείες

Αγαπητοί αναγνώστες
Επανέρχομαι για να σας παρουσιάσω την προσέγγισή μου γύρω από την θεωρία της προφορική μεταφοράς και μετάδοσης των ομηρικών επών από στόμα σε στόμα. Αυτό όπως πολύ καλά γνωρίζεται βασίζεται στην υπόθεση ότι οι Φοίνικες δημιούργησαν ένα Αλφάβητο και κάποια στιγμή το μεταλαμπάδευσαν στους Έλληνες.
Οι παλιοί αναγνώστες ξέρουν ότι όλη αυτή η παραμυθολογία στηρίζεται σε μια λανθασμένη αναφορά του Ηροδότου και μόνο και πουθενά αλλού αλλά δεν θα σταθούμε εκεί σήμερα μια και τα έχω ξαναγράψει αναλυτικά.
Στην σύγχρονη λοιπόν εποχή υπήρξαν δύο γλωσσολόγοι, ο Milman Parry και ο Albert Lord που υποστήριξαν την υπόθεση αυτή με τις έρευνές τους. Επειδή όμως έχουμε έκτοτε πολλές αναφορές σε αυτούς ας δούμε τι ακριβώς συνέβη.
Ο Milman Parry αρχικά σπούδασε στο Berkeley της California και πήγε για το μεταπτυχιακό του στην Σορβώνη κοντά στον γλωσσολόγο Antoine Meillet. Σε ηλικία 26 ετών δημοσιεύει την διατριβή του, στα γαλλικά, όπου παρουσιάζει την υπόθεση ότι στα ομηρικά έπη υπάρχουν συγκεκριμένες επαναλαμβανόμενες φράσεις για να καταδείξουν συγκεκριμένες ιδέες κάτω από τις ίδιες μετρικές συνθήκες. Την ίδια εποχή γνωρίζεται μέσω του καθηγητή του με τον Σλοβένο φιλόλογο Matija Murko ο οποίος και είχε ηχογραφήσει κάποιες παραστάσεις βάρδων από την περιοχή της Βοσνίας. Του γεννιέται έτσι η ιδέα ότι η ομηρική ποίηση μεταδόθηκε μέσω της προφορικής διαδικασίας από στόμα σε στόμα κάτι που ισχυρίζεται, με βάση την επανάληψη φράσεων, στην αγγλική έκδοση της διατριβής του και είχε δημοσιεύσει το 1930.
Μεταξύ του 1933-1935 όντας αναπληρωτής καθηγητής στο Harvard πηγαίνει δύο(2) φορές στην περιοχή της Βοσνίας με βοηθό του τον μεταπτυχιακό φοιτητή Albert Lord και κάποιον εντόπιο. Εκεί παρακολουθεί και ηχογραφεί παραστάσεις. Τα συμπεράσματα του έγιναν γνωστά ως Parry/Lord thesis.
Εκεί λοιπόν υποστηρίζει ότι πριν από σκηνές μάχης υπάρχουν κάποιες φράσεις με σταθερό μέτρο κλπ. Ο Parry πέθανε νωρίς και την εργασία του την παρουσίασε αναλυτικά ο Lord με το The Singer of Tales το 1960.
Όλη αυτή η φιλολογία όμως, πέρα από την αξία που του έδωσαν, ποτέ και πουθενά δεν απέδειξε το πως αποστηθίζονταν η συγκεκριμένη σκηνή ακόμη και αν δεχτούμε ότι η πρώτη παρατήρηση είναι σωστή. Δεν βρήκαν ούτε ένα τεράστιο ποίημα που να μεταφέρεται αυτούσιο προφορικά. Γι' αυτό και ο Lord στο βιβλίο του συγκρίνει, στο κεφάλαιο δέκα (10) τα ομηρικά ποιήματα με το Beowulf, το La Sanson de Roland και τον Διγενή Ακρίτα που όμως όλα είναι ΓΡΑΠΤΑ αλλά και κατά πολύ μικρότερα(Ιλιάδα 15693-Beowulf 3182-La sanson de Roland 4000). Μάλιστα ο Διγενής Ακρίτας που από ένα σημείο και μετά έγινε μέρος και της προφορικής παράδοσης (Δημοτικά τραγούδια) όπως όλοι γνωρίζουμε. Έτσι όπως είπα και σε προηγούμενο άρθρο αυτό δημιούργησε επίσημα έξι(6) παραλλαγές όπως αυτή του Escorial (1867 στίχοι) και του Grottaferrata (3749 στίχοι) μόνο που το μόνο κοινό είναι ο πυρήνας του ποιήματος κάτι που επιβεβαιώνει την θέση μου για αδυναμία της μετάδοσης από την προφορική παράδοση τόσο μεγάλων ποιημάτων. Έτσι δεν βρήκε ο Lord ούτε ένα τεράστιο προφορικό ποίημα να παρουσιάσει.
Παρ' όλα αυτά όπως προείπα η όλη υπόθεση ταίριαζε στις επιδιώξεις τους και οι εμπνευστές της τιμήθηκαν με το παραπάνω.
Οφείλω να πω ότι υπήρξαν και υπάρχουν φιλόλογοι που αμφισβήτησαν εν μέρη ή εξ ολοκλήρου την θεωρία(περιοδικό Hey Zeus του Yale-άνοιξη 2004) αλλά όπως καταλαβαίνεται η αμφισβήτηση αυτή καλύφτηκε με προσεκτικές εκφράσεις και σχόλια "για τον φόβο των Ιουδαίων".
Παυσανίας 

Ομηρικο ζήτημα 5: Και οι τυφλοί ανάβλεψαν 2

Αγαπητοί αναγνώστες
Είδαμε στην προηγούμενη ανάρτηση ότι σε καμιά περίπτωση δεν χωρούν 1172 πλοία σε έναν τόσο μικρό χώρο. Μετρώντας τον ξανά τον βρήκα γύρω στα 8 χμ. δηλαδή 8000: 1172= 6,83 μ ανά πλοίο. Ούτε τα πλοία δεν χωρούσαν εκεί, που να βάλουμε και τους στρατιώτες με τις σκηνές τους. Παρ' όλα αυτά αυτοί επιμένουν ότι θα χωρούσαν εκεί τόσα πλοία αλλά και στρατιώτες.
Μέχρι να κάνουν τους υπολογισμούς τους θα βρω την ευκαιρία να σας δώσω άλλη μια σημαντική λεπτομέρεια (ίσως και δύο) που αποδεικνύουν το παράλογο της επίσημης θεωρίας.
Φαντάζομαι ότι γνωρίζετε όλοι και δεν αμφισβητείτε το γεγονός ότι οι Τρώες είχαν πλοία. Άλλωστε έτσι κατάφερε και πήγε ο Πάρις στην Λακεδαίμονα και έκλεψε την ωραία Ελένη. Σωστά; Σωστά. Που βρίσκονται τα πλοία τους κατά την διάρκεια του δεκαετούς πολέμου; Ξέρει κανένας να μου πει;
Έφυγαν και δεν ξαναγύρισαν; Προφανώς όχι μια και ο Όμηρος θα είχε θυσιάσει δυο γραμμές για να μας πει γι' αυτά. Είχαν καταστραφεί; Όχι γιατί πάλι θα μας έλεγε κάτι ο εραστής της λεπτομέρειας Όμηρος. Δεν είναι λοιπόν παράξενο που ενώ έχουν πλοία αυτά δεν παίρνουν μέρος σε αυτόν τον δεκαετή πόλεμο; που τα έχουν κρύψει;
Το πιο παράξενο όμως είναι ότι αν έχουν πλοία τότε έχουν λιμάνι. Σωστά; Σωστά. Αν έχουν λιμάνι που είναι αυτό; γιατί οι Αχαιοί δεν πήγαν με τον τεράστιο στόλο τους να μπουν μέσα στο λιμάνι και να καταλάβουν από εκεί την πόλη; εύλογο το ερώτημα αλλά πάλι θα κρυφτούν και δεν θα απαντήσουν.
Από την μονομαχία του Αχιλλέα με τον Έκτορα, αλλά και από την επίθεση του Πάτροκλου, λίγο πριν σκοτωθεί, μαθαίνουμε ότι η πόλη έχει γύρω της ξηρά και πουθενά δεν γίνεται νύξη για θάλασσα, λιμάνια κλπ.Τι συμβαίνει λοιπόν; Έχουν λιμάνι; και αν Ναι γιατί δεν πήγαν οι Αχαιοί να το καταλάβουν όταν έχουν επιδράμει σε ένα σωρό πόλεις για να μπορέσουν να θρέψουν τον στρατό τους;
Ένα δεύτερο ερώτημα είναι το έδαφος. Για να γίνουν οι γνωστές μάχες χρειάζεται ένα επίπεδο μέρος. Ένα πεδίο όπως το ονομάζει ο Όμηρος. Όμως η γύρω περιοχή είναι όλη λοφώδης. Δεν υπάρχει ούτε ένα σημείο όπου οι δύο στρατοί θα μπορούσαν να αναμετρηθούν. Τι συνέβαινε; Μετακομίζανε χιλιόμετρα μακρυά για να βρουν χώρο να πολεμήσουν με την ησυχία τους; πολεμούσαν ένας ένας και καθένας περίμενε την σειρά του; Γιατί εκεί με τέτοιο ανάγλυφο μάχη δεν μπορεί να γίνει.
Ας τα δούμε όλα αυτά με κάποιους χάρτες. Στο 4ο πανελλήνιο γεωγραφικό συνέδριο (Αθήνα 12,13, 14 Οκτωβρίου 1995) έγινε μια εισήγηση από τον Κ.Κουτρουβέλη περί της τοπογραφίας της Τροίας με θέμα "Η πραγματική Ομηρική τοπογραφία της Τροίας". Το αρχείο του συνεδρίου κρατείται στο Αριστοτέλειο πανεπιστήμιο. Από την εισήγηση αυτή χρησιμοποιώ τους χάρτες που παρουσιάζω σήμερα και ορισμένες χρήσιμες πληροφορίεςτου . Αναφέρει για παράδειγμα λοιπόν ότι ο συγγραφέας του βιβλίου "περί της Ομηρικής πεδιάδος της Τροίας", κάποιος Χέρχερ, που δημοσιεύτηκε το 1876, τρία χρόνια μετά την υποτιθέμενη ανακάλυψη του Σλήμαν, διαπιστώνει ότι "η φυσική κατάσταση του τόπου (Σ.Σ του Χισαρλίκ) δεν συμβαδίζει καθόλου με τις περιγραφές του Ομήρου". Βέβαια ο ίδιος θεωρούσε τις περιγραφές του Ομήρου φανταστικές αλλά αυτό δεν αλλάζει την παρατήρηση του.
Βλέπετε λοιπόν ότι όποιος δεν έχει άμεσο συμφέρον αναγνωρίζει αμέσως το ανόητο του θέματος. Ας δούμε όμως το ανάγλυφο της περιοχής:

     Ο χάρτης περιγράφει την περιοχή την εποχή του Μ.Αλεξάνδρου. Αυτό είναι σημαντικό γιατί οι ποταμοί της περιοχής μεταφέροντας φερτά υλικά δημιουργούν αλλαγές με τις επιχωματώσεις τους.
Με μια πρώτη ματιά καταλαβαίνει κανείς ότι δεν υπάρχει πεδιάδα ούτε για δείγμα για να συγκρουσθούν τόσο τεράστιοι στρατοί ( οι Αχαιοί μόνο πλησιάζουν ή και ξεπερνούν τις 150.000 (1172Χ120=140640). Ίσως όμως παρατηρείτε ότι στην δεξιά μεριά του χάρτη εκεί που γράφει Χισσαρλίκ και μετά υπάρχει μια πεδιάδα! Οι Αχαιοί όμως δεν ήταν εκεί! Στρατοπέδευσαν, βλακωδώς προφανώς σύμφωνα με τους ειδικούς, από πίσω από την πόλη και έτσι όταν ένιωθαν την ανάγκη να πολεμήσουν μετακόμιζαν από μπροστά στην πεδιάδα, φαντάζομαι ζητώντας τον αντίστοιχο χρόνο από τους ευγενικούς Τρώες να ταχτοποιηθούν για να μπορέσουν να πολεμήσουν στοιχειωδώς.
Δεν σκέφτηκαν προφανώς να έρθουν νοτιότερα του Χισσαρλίκ που υπήρχε ένας ευρύτατος κόλπος και την πόλη πιάτο και αυτό για ένα και μόνο λόγο. Δεν θα ήξεραν οι σημερινοί ειδικοί που στρατοπέδευσαν μια και δεν θα υπάρχει η ψευδαίσθηση του δήθεν Ελλήσπονδου. Έτσι για να μην δημιουργήσουν πρόβλημα στους μελλοντικούς ειδικούς στριμώχθηκαν στην στενή μικρή λωρίδα.
 Ας δούμε τώρα την περιοχή αυτή πως ήταν γύρω στο 3000 π.χ.Ο χάρτης που θα σας παρουσιάσω είναι η άποψη και του προηγούμενου γεωλόγου αλλά και του καθηγητή κ.John.C.Kraft ιζηματολόγος-γεωλόγος του Πανεπιστήμιου της Πενσυλβάνιας με  διδακτορικό στη γεωλογία και την μικροπαλαιοντολογία του Πανεπιστήμιου της Μινεσότα. Προφανώς ο άνθρωπος δεν είναι άσχετος.

 Βέβαια ο εν λόγω καθηγητής δεν είναι και φιλόλογος γιατί θα ήξερε ότι οι Αχαιοί στρατοπέδευσαν εντός του Ελλησπόντου αλλά βλέποντας ότι αυτά που του λένε είναι παράλογα είπε να μεταφέρει το στρατόπεδο.
Η ερώτηση όμως, έστω και έτσι παραμένει. Γιατί δεν πήγαν με τα 1172 καράβια τους να καταλάβουν την πόλη; Γιατί ο Όμηρος δεν αναφέρει την ύπαρξη λιμανιού; Τι τα έκαναν τα καράβια τους; Πότε θα ξυπνήσουν επιτέλους οι τύποι που αυτοαποκαλούνται ειδικοί και θα δουν ότι απλά αναμασάν τις ίδιες ανοησίες τόσα χρόνια;
καλές σκέψεις
Παυσανίας
                   

Ομηρικό ζήτημα 4: Το στρατόπεδο των Αχαιών ή και οι τυφλοί ανάβλεψαν

Αγαπητοί φίλοι
Όσο ψάχνει κανείς στις λεπτομέρειες των ομηρικών κειμένων τόσο και ανακαλύπτει τα εγκλήματα των φοβισμένων αυτών ανθρώπων που υποδουλώνουν την σκέψη τους μόνο και μόνο για μια θεσούλα και συνεχίζουν και υποστηρίζουν τις γνωστές ανοησίες περί Τροίας στο Χισσαρλίκ κλπ. Θα ήθελα να μάθω ένα μόνο στοιχείο που ταυτίζεται με αυτόν τον χώρο πέρα από τα πλαστά ονόματα!
Επειδή κανείς δεν έχει τι να απαντήσεις συνεχίζω με μία ακόμη σημαντική λεπτομέρεια από τον χώρο αυτό που ο τυχοδιώκτης Γερμανός ονόμασε ως Τροία.
Όπως είδαμε εχθές(η προηγούμενη ανάρτηση) ο όγκος των πλοίων (1172)των Αχαιών μαζί με το σύνολο των στρατιωτών (120-150 ανά πλοίο) που στρατοπέδευε γύρω τους χρειάζονταν 44 χμ. μήκος παραλίας. Αυτό είναι ένα στοιχείο που δεν μπορεί να το αμφισβητήσεις κανείς. Ακόμη και αν αρχίσουν τις περικοπές και  φανταστούν ότι αυτοί κοιμόντουσαν ο ένας επάνω στον άλλο σε πολυόροφες κατασκευές πάλι τα χιλιόμετρα που χρειάζονται είναι πάρα πολλά.
Δείτε έναν χάρτη με το μέρος που υποτίθεται τράβηξαν τα πλοία τους οι Αχαιοί, όπως ήταν την εποχή του Μ.Αλεξάνδρου, πριν δηλαδή τις επιπλέον επιχωματώσεις.

Αυτό το μέρος που θεωρούν ότι στρατοπέδευσαν οι Αχαιοί μια και τα υπόλοιπα μέρη ήταν βραχώδη,έχει πλάτος λιγότερο από 10 χμ και για του λόγου το αληθές δείτε και μια απόσταση που μέτρησα στην εν λόγω περιοχή από το freemaptools.com.

  φαντάζομαι ότι όλοι καταλαβαίνεται ότι ακόμη και σαρδέλες να ήταν περισσότερο χώρο θα ήθελαν.
Το θέμα φυσικά δεν τελειώνει εδώ. Έχει μια ακόμη πιο σπαρταριστή συνέχεια που θα μείνει ως μνημείο των απανταχού ηλιθίων που κάνουν τους ειδικούς.
Συνεχίζεται...
Παυσανίας

Το ομηρικό ζήτημα 3 : Ομηρου Ιλιάδα-Νεών κατάλογος

Αγαπητοί φίλοι
Διαβάζω τις τελευταίες ημέρες μια εργασία περί της υποτιθέμενης Τροίας στην Μ.Ασία και μέσα από την προσπάθεια του συγγραφέα να κάνει το άσπρο μαύρο παρατήρησα την λογική του τοποθέτηση περί του ποιος θα μπορούσε να είναι ο χώρος που στάθμευσαν τα πλοία των Αχαιών. Ο εν λόγω συγγραφέας έθιγε το θέμα του χώρου, αποφεύγοντας βέβαια να μπει σε λεπτομέρειες που δεν τον βολεύουν, αλλά παρ' όλα αυτά ήταν μια σωστή αρχική παρατήρηση.
Κάθισα τότε και κατέγραψα σαν αριθμούς τα πλοία των Αχαιών και τα βρήκα στο σύνολό τους 1174( ενώ στην εργασία που διάβαζα τα είχε +12 δηλαδή 1186). Στην συνέχεια προσπάθησα να δω τι διαστάσεις θα έπρεπε να έχει ένα τέτοιο πλοίο.
Αρχικά κοίταξα την προσπάθεια που έγινε από τον Δήμο του Βόλου να κατασκευάσει μία υποτιθέμενη Αργώ.

 Όπως βλέπετε, το πλοίο αυτό με θέση μόνο για κωπηλάτες έχει μήκος 28,5 μ. και πλάτος 4,20 μ. Φανταστείτε λοιπόν το μέγεθος του πλοίου που θα έπρεπε να μεταφέρει 120-150 ανθρώπους (τόσοι αναφέρονται στον Όμηρο), άλογα, άμαξες, οπλισμός, κάποια τρόφιμα, διάφορα σκεύη κλπ. Ίσως λοιπόν να είχε μήκος και πάνω από 40 μ. Θα καταλάμβανε λοιπόν χώρο περίπου 250 τ.μ ή και περισσότερο όταν το σέρνανε στην παραλία.
Επειδή δεν γνωρίζουμε την διάταξη των πλοίων μπορούμε να υποθέσουμε ότι δεν επέλεγαν να βάλουν πλοία σε τρεις σειρές γιατί το τρίτο θα ήταν περίπου 200 μ. μακριά από την θάλασσα. Άρα η πιο λογική χωροθέτηση ήταν ότι κάποια πλοία τα είχαν σηκωμένα σχεδόν στην άκρη της θάλασσας. Δηλαδή 5-10 μέτρα μακριά για να μην τα χτυπάνε τα κύματα και τα υπόλοιπα σε μια δεύτερη γραμμή που στο ακρότατό της σημείο θα απείχε από 60-100 μέτρα από την θάλασσα.
Ας υποθέσουμε ότι επέλεγαν την πιο κοντινή λύση αυτή των 60 μέτρων. Αυτό σημαίνει ότι τα πλοία τοποθετούνταν όχι τ ένα πίσω από το άλλο αλλά το ένα ενδιάμεσα των δύο σχηματίζοντας κάτι σαν ζικ-ζακ (ένα κοντά ένα μακριά). Δηλαδή σε πλάτος πια θα είχαμε περίπου κάθε 20-25 μ. δύο πλοία.
Στα πλοία όμως αυτά και γύρω από αυτά υπήρχαν και οι στρατιώτες. Βλέπουμε για παράδειγμα ότι ο Αχιλλέας έχει την σκηνή του δίπλα στο πλοίο και από την βοήθεια που προσφέρετε στον Πρίαμο για να ζητήσει το σώμα του Έκτορα και οι στρατιώτες ζούσαν εκεί, γύρω από τα πλοία. Αν λοιπόν ο κάθε στρατιώτης χρειάζεται έναν ζωτικό χώρο περί τα 4 τ.μ. (ύπνος, φαγητό, οπλισμός, χώροι υγιεινής ) έχουμε ένα χώρο γύρω στα 500 τ.μ. Ίσως και περισσότερο. Αυτό λοιπόν σημαίνει περίπου ότι τα δύο πλοία και οι στρατιώτες τους χρειάζονται ένα χώρο διαστάσεων 60(μήκος)Χ75(πλάτος). Γνωρίζουμε ότι οι στρατιώτες δε κοιμούνταν μακριά από τα πλοία μια και στην άκρη τους έφτιαξαν μια τάφρο και ένα ξύλινο τείχος.
Με βάση τα παραπάνω, αν το έδαφος είναι επίπεδο, τα πλοία χρειάζονταν τουλάχιστον ένα μέτωπο 44000 μ. (1176:2=587Χ75= 44025). Δηλαδή στην ακτή που παρατάχθηκαν τα πλοία έπιασαν ένα μέτωπο 44 χιλιομέτρων τουλάχιστον. Τα νούμερα όπως βλέπετε μπορείτε να τα ελέγξετε.
Ας μας πούνε λοιπόν σε ποιο ακριβώς σημείο του σημερινού Ελλησπόντου υπήρχε αυτό το τεράστιο σε μήκος μέτωπο που επέτρεπε τους Αχαιούς να τοποθετήσουν τον στόλο τους.
Έτσι ελέγχεται και λύνεται το λεγόμενο ομηρικό ζήτημα και όχι με υποθέσεις και αστήριχτες θεωρίες.
Φιλικά παυσανίας     

Tο Ομηρικό ζήτημα: Η αβάσταχτη ελαφρότητα του "Ξέρω"

Αγαπητοί φίλοι 
Έχω εδώ και χρόνια, όπως ξέρετε και οι παλαιότεροι αναγνώστες, επιδοθεί σ' έναν αγώνα για να μπορέσουν όλοι να δουν το αυτονόητο.
1.Ότι ΑΛΗΘΕΙΑ είναι μόνο ότι στηρίζεται σε πραγματικά στοιχεία και όχι σε πεποιθήσεις, υποθέσεις ή δοξασίες.
2.Ο αριθμός αυτών που πιστεύουν σ' ένα ψέμα όσο μεγάλος και αν είναι δεν μετατρέπει το ψέμα σε αλήθεια και
3.Ο χρόνος που πιστεύεις ένα ψέμα όσο μεγάλος και αν είναι επίσης δεν μετατρέπει το ψέμα σε αλήθεια.
Δυστυχώς αυτές τις "φοβερές αλήθειες", τα πρωτόκολλα της αλήθειας θα έλεγα, έχουν καταντήσει σαν τα αντίστοιχα πρωτόκολλα της Σιών. κανείς δεν θέλει να ακούσει γι' αυτά όσα και αν του λένε. Έχω φτάσει στο σημείο να πιστεύω ότι κάτι συμβαίνει! Δεν μπορεί τόσοι πολλοί και διαφορετικοί μεταξύ τους άνθρωποι να αποδεικνύονται ανίκανοι σε σημείο λοβοτομής να αντιληφθούν τι τους λέει κάποιος. Μάλιστα αφού περάσεις από το "βλέμμα της αγελάδος" που είναι η πρώτη αντίδραση καταλήγεις σε μια απόρριψη, χωρίς να ανοίξουν το στόμα τους βέβαια αφού δεν έχουν κάτι να πουν, μέχρι που σε κάνουν να αισθάνεσαι εσύ περίεργος. Όπως ακριβώς θα φαινόσουνα αν έκανες παρέα με ένα κοπάδι αγελάδες. Δεν φταίνε αυτοί. Εσύ δεν είσαι αγελάδα.
Καταλαβαίνω ότι όλοι μας θέλουμε να γίνουμε ειδικοί ή τουλάχιστον να μην δηλώσουμε άγνοια και πολεμάμε όποιον προσπαθεί να αποδείξει την άγνοιά μας και ότι τόσα χρόνια είχαμε πέσει θύματα της άγνοιας κάποιων άλλων αλλά... Τί πραγματικά έχει αξία; να περισώσουμε έναν πληγωμένο εγωισμό ή να αντιληφθούμε επιτέλους την αλήθεια;
Εδώ γεννιέται ένα ερώτημα! Τι είναι αλήθεια και πως μπορώ να είμαι σίγουρος γι' αυτό; Η απάντηση είναι σχετικά εύκολη και καθόλου περίπλοκη.Η αλήθεια περιλαμβάνει στις τάξεις της μόνο στοιχεία. Επίσης η αλήθεια αναφέρεται στα στοιχεία αυτά μόνο όταν μπορούν και είναι αναλλοίωτα στον χρόνο. Επίσης η αλήθεια δεν κάνει συμβιβασμούς! Αν για παράδειγμα υπάρχει αναφορά για ένα βουνό εσύ υποδεικνύεις ένα μικρό λοφάκι ή το χειρότερο λες ότι το βουνό ήταν εκεί και τώρα πια όχι τότε μάλλον έχεις πρόβλημα εννοιών. Και μια και αναφέρθηκα στα βουνά θέλω να πληροφορήσω, για πολλοστή φορά, ότι τα βουνά, μα και οι λίμνες ακόμη και τα φυτά, δεν μεταναστεύουν. Βρίσκονται πάντα στα ίδια μέρη.
Ας ξαναγυρίσουμε όμως στην αλήθεια. Αλήθεια είναι η θέση των άστρων και γενικότερα η θέση φαινομένων που επαναλαμβάνονται σταθερά στο χρόνο ανεξάρτητα πολλές φορές και από την θέση του παρατηρητή. Αλήθεια είναι η περιστροφή της Γης γύρω από τον ήλιο και τον άξονά της με τα περιοδικά αποτελέσματα που δημιουργεί αυτό ειδικά όταν τα αποτελέσματα αυτά έχουν περίοδο χιλιάδων χρόνων(πχ Ζώδιο εαρινής ισημερίας).
Αλήθεια είναι όταν ακολουθείς μια πορεία χιλιάδων χιλιομέτρων και σε όλο το μήκος της πορείας αυτής μπορείς και βρίσκεις τα ακριβή σημεία, από γεωγραφικής απόψεως,  που περιγράφει ο συγγραφέας και δεν στηρίζεσαι σε ονόματα, σε μετακινήσεις βουνών και λιμνών και άλλα δημοφιλή αθλήματα των υποτιθέμενων ειδικών. Αλήθεια είναι τα θαλάσσια ρεύματα που συνάδουν με τις περιγραφόμενες κινήσεις. Αλήθεια είναι τα διάφορα χαρακτηριστικά γεωγραφικά και άλλα στοιχεία που ταυτίζονται με τις περιγραφές (θερμά νερά, καταρράκτες, μοναδικά ζωικά ή φυτικά είδη, μοναδικοί φυσικοί σχηματισμοί κλπ). Αυτά όλα είναι αλήθεια. Έτσι μια αρχική υπόθεση παίρνει την θέση της αλήθειας. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις απλά είναι φληναφήματα με σκοπό να καλύψουν την γύμνια του συγκεκριμένου ερευνητή.
Ελπίζω λοιπόν στο μέλλον οι υπόλοιποι, όχι οι αναγνώστες μου, καταφέρουν να αντιληφθούν πια πραγματικά είναι η αλήθεια.
Παυσανίας       

Το Ομηρικό ζήτημα: Η πραγματική διάσταση των επιχειρημάτων

Αγαπητοί φίλοι
Αν κάνετε μια έρευνα στο διαδίκτυο θα βρείτε στο θέμα "Ομηρικό ζήτημα" αρκετά site που ασχολούνται με το θέμα. Το κακό όμως είναι ότι όλα αυτά δεν είναι παρά μια αντιγραφή από αυτό που θεωρείτε "επίσημη θέση". Δηλαδή μια σειρά από bloggers θεώρησαν ως υποχρέωση τους, προσπαθώντας να γράψουν κάτι, όχι να σκεφτούν ή να κάνουν έστω μια μικρή έρευνα αλλά να κάνουν copypaste το "επίσημο κείμενο".
Ας δούμε τώρα τι λέει αυτό και να το σχολιάσουμε:
Βασικό και αναπόσπαστο στοιχείο στο κείμενο είναι ότι κανείς δεν πρέπει να καταλάβει ποιο είναι το τελικό συμπέρασμα. Αναπτύσσονται δύο θεωρίες αυτή των ενωτικών και αυτή των χωριζόντων ώστε όλα να μπορούν να ειπωθούν.
Η θεωρία των ενωτικών στηρίζεται στην πεποίθηση των αρχαίων Ελλήνων ότι ο Τρωικός πόλεμος, που μόνο στον Όμηρο αναφέρεται και πουθενά αλλού, είναι ένα ιστορικό γεγονός. Υποστηρικτό στοιχείο η μεγάλη εκτίμηση που έτρεφαν όλοι για τον Όμηρο και τα ποιήματά του.
Η θεωρία των χωριζόντων δεν βασίζεται ΠΟΥΘΕΝΑ. Εκμεταλλεύτηκαν την αδυναμία να εντοπιστεί η χρονική και χωρική αναφορά του Ομήρου και πρότειναν ότι ήθελαν οι ίδιοι να προβάλλουν. Ως ακραιφνείς χριστιανοί, βρήκαν την ευκαιρία να μειώσουν τον Όμηρο ως ανύπαρκτο πρόσωπο, μειωμένης αντίληψης, απλό copypaster μια και προϋπήρχαν λέει ποιήματα που τα διάβασε και τα αντέγραψε κλπ. Ποια είναι τα ευρήματα; ΚΑΝΕΝΑ. Ξύπνησαν ένα πρωί και μια και δεν είχαν τίποτα να κάνουν κάθισαν και τα  'γραψαν. Τόσο απλά.
Εδώ είναι και το μόνο σημείο τριβής των δύο μια και ο βασικός στόχος ήταν να περιορίσουν την ελληνική ιστορία στο όριο του 1100-1200 πχ. Εξηγούμαι:
Και οι δυο ομάδες θεωρούν ότι ο Όμηρος συνέθεσε προφορικά τα ποιήματα και στην συνέχεια προφορικά τα μετέδωσε στους υπόλοιπους και έτσι έφτασε μέχρι την εποχή του Πεισίστρατου όπου και καταγράφηκαν επίσημα. Ως παράδειγμα για να αποδείξουν την θεωρία τους είναι κάποια ποιήματα μακροσκελή στην περιοχή της πρώην Γιουγκοσλαβίας που μεταφέρονται από στόμα σε στόμα, όπως λένε.
Η ανοησία του συγκεκριμένου επιχειρήματος είναι προφανής αρκεί κανείς να δει την ελληνική δημοτική ποίηση. Αν και τα συγκεκριμένα τραγούδια είναι πολύ μικρά εντούτοις ως προφορικές δημιουργίες υπέστησαν πολλές αλλαγές (οι λεγόμενες παραλλαγές ή παραλλογές) από τόπο σε τόπο. Φανταστείτε τώρα όταν αλλάζουν ποιήματα 12-16 στίχων τι θα γινόταν σε ποιήματα 12000 στίχων και μάλιστα με γλώσσα που δεν ήταν αυτή που μιλούσαν. Σαν να ακούς ένα ξενόγλωσσο τραγούδι 12000 στίχων και εσύ να καταφέρεις να το αποστηθίσεις. Πανεύκολο έτσι; Όλο αυτό βέβαια γίνεται για να αποδείξουν ότι η γραφή ήρθε στην Ελλάδα εχθές, άντε προχθές, αλλά όχι πριν το 800 πχ.
Ερχόμαστε τώρα στο άλλο κοινό σημείο αυτό της γλώσσας. Όλοι πιστεύουν ότι ο Όμηρος, επειδή προφανώς δεν είχε τι άλλο να κάνει κάθισε και έφτιαξε από την αρχή μια λειτουργική γλώσσα που βέβαια την έμαθε κιόλας να την δουλεύει ως φυσική και μετά έγραψε τα έπη. Ξέχασαν βέβαια να μας πουν πως θα διάβαζαν οι αναγνώστες του τα ποιήματά του; Εκτός αν το έγραψε για να το διαβάζει μόνο αυτός και κανένας άλλος.
Που στηρίζουν την πεποίθησή τους αυτή; στο ότι στα σωζόμενα κείμενα των διαφορετικών ελληνικών φύλλων δεν υπάρχουν όλες οι λέξεις σε κανένα από αυτά αλλά μόνο κάποιες παραλλαγές ενός μικρού ή μεγάλου μέρους τους. Υπέθεσαν λοιπόν ότι ο Όμηρος έκανε αυτά που τα πολύγλωσσα μωρά κάνουν, που συντάσσουν προτάσεις με λέξεις από περισσότερες από μία γλώσσες, κάτι που δεν κάνουν όμως οι ενήλικες και κυρίως οι εγγράμματοι ενήλικες. Τους διέφυγε βέβαια το γεγονός ότι αν μια γλώσσα χωρίζεται σε διαλέκτους τότε όλες θα έχουν μέρος της αλλά όχι το σύνολο. Πχ ένα κείμενο αρχαίων ελληνικών θα το καταλάβει μερικώς, ένας ομιλητής της νεοελληνικής, μερικώς ένας της Ποντιακής, μερικώς ένας της Κρητικής, μερικώς ένας της Κυπριακής κλπ. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι οι αρχαίοι Έλληνες πήραν λέξεις από κάθε διάλεκτο για να φτιάξουν την δική τους γλώσσα αλλά συνέβη ακριβώς το αντίθετο.
Θα κλείσω με μια παράκληση τους κάθε λογής εραστές της αρχαίας γνώσεις. Μην αντιγράφετε οτιδήποτε φέρνει την υπογραφή ενός δήθεν σπουδαίου προσώπου. Σκεφτείτε, ψάξτε, κρίνετε και αν είστε σίγουροι γράψτε το. Αλλιώς το μόνο που κάνετε είναι να δημιουργείτε βιβλιογραφία στο τίποτα.
Φιλικά
Παυσανίας