Η ελληνικη γλώσσα και η υπόστασή της

 

Περί Αιθέρος-Τελική προσέγγιση

Αγαπητοί φίλοι
Εδώ και καιρό διαβάζω και ξαναδιαβάζω τον Ορφικό ύμνο τον περί Αιθέρος και ξαφνικά ανακάλυψα ότι κάποια στοιχεία μου είχαν διαφύγει. Τώρα σας παρουσιάζω λοιπόν την τα στοιχεία αυτά. Πρώτα όμως ας δούμε τον ίδιο τον ύμνο:

 Αἰθέρος
Ὦ Διὸς ὑψιμέλαθρον ἔχων κράτος αἰὲν ἀτειρές,
ἄστρων ἠελίου τε σεληναίης τε μέρισμα,
πανδαμάτωρ, πυρίπνου, πᾶσι ζωοῖσιν ἔναυσμα,
ὑψιφανὴς Αἰθήρ, κόσμου στοιχεῖον ἄριστον,
ἀγλαὸν ὦ βλάστημα, σελασφόρον, ἀστεροφεγγές,
κικλήσκων λίτομαί σε κεκραμένον εὔδιον εἶναι.

Όσοι με διαβάζετε καιρό θα ξέρετε ότι πάντοτε δίνω την ευκαιρία στον αναγνώστη για να ανακαλύψει πρώτος τα στοιχεία ώστε να εισπράξει και αυτός την χαρά της ανακάλυψεις. Για όσους δεν το έχουν καταφέρει θα τα παρουσιάσω παρακάτω. Πάντοτε όμως να γνωρίζετε ότι η τελικη απάντηση θα δοθεί όταν καταφέρω να αποκρυπτογραφίσω και φυσικά να ερμηνεύσω στο 100% την ομηρική γλώσσα. Εξ αυτού του λόγου θα μείνω μόνο σε αυτά που θεωρώ ότι μπορούν να ερμηνευτούν και όχι σε ολόκληρο το κείμενο. Για όσους αμφιβάλουν μπορούν να δουν το παρακάτω.
Ο πρώτος στίχος λέει: 
"Ὦ Διὸς ὑψιμέλαθρον ἔχων κράτος αἰὲν ἀτειρές,"

Η επίσημη μετάφραση του είναι:
"Ω εσύ, που του Δία την ψυλόπυργη άφθαρτη δύναμη πάντα κρατάς,"

Αυτός που έκανε την μετάφραση έπρεπε το λιγότερο να είχε απασχολήσει μια συγκεκριμένη ιατρική ομάδα. παρ' όλα αυτά οι πολλοί κάθονται και τα διαβάζουν χωρίς να στολίσουν το κεφάλι του με αυτά. Ποια ρε αρχηγέ είναι η ψηλόπυργη δύναμη; Που το έχεις ξανακούσει; Όταν σε μέτρησαν ο δείκτης έδειχνε 50; Και εσύ είσαι μεταφραστής;
Αν δεν έχετε πειστεί τότε κάντε μια προσπάθεια και ελέγξτε την παρακάτω λίστα.
Ιλιάδα 5.292
             3.60 
            13.45
            15.697
            17.555
Οδύσ. 11.270
Εκεί θα διαπιστώσετε ότι το ἀτειρές σημαίνει οξύ, κοφτερό και όχι άφθαρτο. Οπότε άντε να βγάλεις άκρη όταν οι μεταφραστές ούτε τον Όμηρο δεν διάβασαν.  Με αυτούς λοιπόν τους τύπους αν θέλετε να κάνετε έρευνα μάλλον σας βλέπω προς Σταυρούπολη μεριά (ξέρουν οι Θεσσαλονικείς). Για όλους τους υπόλοιπους συνεχίζω.
Για να βρει λοιπόν κάποιος μια άκρη σε όλο αυτό θα πρέπει να αρχίσει πρώτα από τα αυτονόητα.  Ο Ορφέας που το αναφέρει προφανέστατα γνωρίζει γιατί μιλάει. Από την άλλη προφανέστατα μιλάμε για κάποιο χημικό στοιχείο. Επίσης προφανέστατα το όνομα του στοιχείου είναι διαφορετικό από σήμερα. Ας δούμε λοιπόν κάποια χαρακτηριστικά σημεία του στοιχείου αυτού.
1) ὑψιφανὴς   2) πυρίπνου  3)πᾶσι ζωοῖσιν ἔναυσμα  4)ἄστρων ἠελίου τε σεληναίης τε μέρισμα

1. Έχουμε λοιπόν ένα χημικό στοιχείο που βρίσκεται στα ψηλά (υψιφανής).
2. Είναι υπεύθυνο για τις καύσεις (πυρίπνου).
3. Είναι υπεύθυνο για την λειτουργία της ζωής, το έναυσμά της, δηλαδή την ενέργεια (πᾶσι ζωοῖσιν ἔναυσμα)
4. Υπάρχει ως στοιχείο σε κάθε πλανήτη και άστρο.

Αυτά όλα τα παραπάνω μας οδηγούν μόνο σε ένα συμπέρασμα. Ο Αιθέρας είναι το οξυγόνο.
1.Ως Όζον βρίσκεται ψηλά στην ατμόσφαιρα και προστατεύει την ζωή στην Γη από την ραδιενέργεια.
2. Μόνο με παρουσία οξυγόνου γίνονται καύσεις.
3. Όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί υπάρχουν μόνο και μόνο επειδή με την βοήθεια του οξυγόνου δημιουργούν καύσεις και προσφέρουν ενέργεια στα κύτταρά τους.
4. Ως στοιχείο υπάρχει σε κάθε άστρο αλλά αυτό ας το διαπιστώσουμε με σιγουριά όταν η τεχνολογία θα το επιτρέπει με σιγουριά.
Ταυτόχρονα  μπορούμε να δούμε και το "σελασφόρον". Το σέλας είναι η σύγκρουση του ηλιακού ανέμου με το Όζον.
Άρα μόνο με την λογική ως οδηγό και μια υποτυπώδη γνώση τα πάντα εξηγούνται.
Καλό βράδυ. 

Το Ομηρικό ζήτημα: Η πραγματική διάσταση των επιχειρημάτων

Αγαπητοί φίλοι
Αν κάνετε μια έρευνα στο διαδίκτυο θα βρείτε στο θέμα "Ομηρικό ζήτημα" αρκετά site που ασχολούνται με το θέμα. Το κακό όμως είναι ότι όλα αυτά δεν είναι παρά μια αντιγραφή από αυτό που θεωρείτε "επίσημη θέση". Δηλαδή μια σειρά από bloggers θεώρησαν ως υποχρέωση τους, προσπαθώντας να γράψουν κάτι, όχι να σκεφτούν ή να κάνουν έστω μια μικρή έρευνα αλλά να κάνουν copypaste το "επίσημο κείμενο".
Ας δούμε τώρα τι λέει αυτό και να το σχολιάσουμε:
Βασικό και αναπόσπαστο στοιχείο στο κείμενο είναι ότι κανείς δεν πρέπει να καταλάβει ποιο είναι το τελικό συμπέρασμα. Αναπτύσσονται δύο θεωρίες αυτή των ενωτικών και αυτή των χωριζόντων ώστε όλα να μπορούν να ειπωθούν.
Η θεωρία των ενωτικών στηρίζεται στην πεποίθηση των αρχαίων Ελλήνων ότι ο Τρωικός πόλεμος, που μόνο στον Όμηρο αναφέρεται και πουθενά αλλού, είναι ένα ιστορικό γεγονός. Υποστηρικτό στοιχείο η μεγάλη εκτίμηση που έτρεφαν όλοι για τον Όμηρο και τα ποιήματά του.
Η θεωρία των χωριζόντων δεν βασίζεται ΠΟΥΘΕΝΑ. Εκμεταλλεύτηκαν την αδυναμία να εντοπιστεί η χρονική και χωρική αναφορά του Ομήρου και πρότειναν ότι ήθελαν οι ίδιοι να προβάλλουν. Ως ακραιφνείς χριστιανοί, βρήκαν την ευκαιρία να μειώσουν τον Όμηρο ως ανύπαρκτο πρόσωπο, μειωμένης αντίληψης, απλό copypaster μια και προϋπήρχαν λέει ποιήματα που τα διάβασε και τα αντέγραψε κλπ. Ποια είναι τα ευρήματα; ΚΑΝΕΝΑ. Ξύπνησαν ένα πρωί και μια και δεν είχαν τίποτα να κάνουν κάθισαν και τα  'γραψαν. Τόσο απλά.
Εδώ είναι και το μόνο σημείο τριβής των δύο μια και ο βασικός στόχος ήταν να περιορίσουν την ελληνική ιστορία στο όριο του 1100-1200 πχ. Εξηγούμαι:
Και οι δυο ομάδες θεωρούν ότι ο Όμηρος συνέθεσε προφορικά τα ποιήματα και στην συνέχεια προφορικά τα μετέδωσε στους υπόλοιπους και έτσι έφτασε μέχρι την εποχή του Πεισίστρατου όπου και καταγράφηκαν επίσημα. Ως παράδειγμα για να αποδείξουν την θεωρία τους είναι κάποια ποιήματα μακροσκελή στην περιοχή της πρώην Γιουγκοσλαβίας που μεταφέρονται από στόμα σε στόμα, όπως λένε.
Η ανοησία του συγκεκριμένου επιχειρήματος είναι προφανής αρκεί κανείς να δει την ελληνική δημοτική ποίηση. Αν και τα συγκεκριμένα τραγούδια είναι πολύ μικρά εντούτοις ως προφορικές δημιουργίες υπέστησαν πολλές αλλαγές (οι λεγόμενες παραλλαγές ή παραλλογές) από τόπο σε τόπο. Φανταστείτε τώρα όταν αλλάζουν ποιήματα 12-16 στίχων τι θα γινόταν σε ποιήματα 12000 στίχων και μάλιστα με γλώσσα που δεν ήταν αυτή που μιλούσαν. Σαν να ακούς ένα ξενόγλωσσο τραγούδι 12000 στίχων και εσύ να καταφέρεις να το αποστηθίσεις. Πανεύκολο έτσι; Όλο αυτό βέβαια γίνεται για να αποδείξουν ότι η γραφή ήρθε στην Ελλάδα εχθές, άντε προχθές, αλλά όχι πριν το 800 πχ.
Ερχόμαστε τώρα στο άλλο κοινό σημείο αυτό της γλώσσας. Όλοι πιστεύουν ότι ο Όμηρος, επειδή προφανώς δεν είχε τι άλλο να κάνει κάθισε και έφτιαξε από την αρχή μια λειτουργική γλώσσα που βέβαια την έμαθε κιόλας να την δουλεύει ως φυσική και μετά έγραψε τα έπη. Ξέχασαν βέβαια να μας πουν πως θα διάβαζαν οι αναγνώστες του τα ποιήματά του; Εκτός αν το έγραψε για να το διαβάζει μόνο αυτός και κανένας άλλος.
Που στηρίζουν την πεποίθησή τους αυτή; στο ότι στα σωζόμενα κείμενα των διαφορετικών ελληνικών φύλλων δεν υπάρχουν όλες οι λέξεις σε κανένα από αυτά αλλά μόνο κάποιες παραλλαγές ενός μικρού ή μεγάλου μέρους τους. Υπέθεσαν λοιπόν ότι ο Όμηρος έκανε αυτά που τα πολύγλωσσα μωρά κάνουν, που συντάσσουν προτάσεις με λέξεις από περισσότερες από μία γλώσσες, κάτι που δεν κάνουν όμως οι ενήλικες και κυρίως οι εγγράμματοι ενήλικες. Τους διέφυγε βέβαια το γεγονός ότι αν μια γλώσσα χωρίζεται σε διαλέκτους τότε όλες θα έχουν μέρος της αλλά όχι το σύνολο. Πχ ένα κείμενο αρχαίων ελληνικών θα το καταλάβει μερικώς, ένας ομιλητής της νεοελληνικής, μερικώς ένας της Ποντιακής, μερικώς ένας της Κρητικής, μερικώς ένας της Κυπριακής κλπ. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι οι αρχαίοι Έλληνες πήραν λέξεις από κάθε διάλεκτο για να φτιάξουν την δική τους γλώσσα αλλά συνέβη ακριβώς το αντίθετο.
Θα κλείσω με μια παράκληση τους κάθε λογής εραστές της αρχαίας γνώσεις. Μην αντιγράφετε οτιδήποτε φέρνει την υπογραφή ενός δήθεν σπουδαίου προσώπου. Σκεφτείτε, ψάξτε, κρίνετε και αν είστε σίγουροι γράψτε το. Αλλιώς το μόνο που κάνετε είναι να δημιουργείτε βιβλιογραφία στο τίποτα.
Φιλικά
Παυσανίας      

Νέα Παγκόσμια πρώτη-Μια λέξη μια ιστορία-Μην το χάσετε

Αγαπητοί φίλοι
Προσδεθείτε καλά γιατί το σημερινό θέμα είναι ΕΚΡΗΚΤΙΚΟ
Ξέρω ότι χρωστώ τα του Οδυσσέα αλλά είπαμε ως την Κυριακή θα πρέπει να περιμένετε. Εν τω μεταξύ θα σας παρουσιάσω ένα κομμάτι από το νέο μου βιβλίο, μια πραγματεία στα "Ησιόδεια" κείμενα.
Ο Ησίοδος έζησε γύρω στο 12500 πχ στην Ανατολική ακτή των σημερινών ΗΠΑ κάπου κοντά στα Νότια της πολιτεία της Ν.Υόρκης(το ακριβές σημείο στο βιβλίο). Πολύ πιθανόν να είναι δύο πρόσωπα που ταυτίστηκαν τα έργα τους αλλά αυτό θα είναι μια άλλη ανάρτηση.
Αυτό για το οποίο σήμερα θα μιλήσουμε είναι για ένα επιμέρους θέμα: "Τι "έτρωγαν" οι θεοί".
Φαντάζομαι ότι "όλοι ξέρουμε" ότι οι θεοί έτρωγαν αμβροσία και έπιναν νέκταρ. Σωστά;
ΛΑΘΟΣ.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή αν και ελπίζω ότι τα παρακάτω έγιναν συνείδηση στους αναγνώστες μου καιρό πριν.
Εν αρχή ήταν ένας πολιτισμός που μεταφέρθηκε εδώ στην Γη πριν από εκατομμύρια χρόνια.
Η αποίκηση όμως του πλανήτη, με όσα ξέρουμε τουλάχιστον έγινε πριν από μερικές χιλιάδες χρόνια τουλάχιστον σε δυο περιόδους.
Στην τελευταία περίοδο είχαμε τον μεγάλο παγκόσμιο πόλεμο που γνωρίζουμε ως Τρωικό Πόλεμο. Ακολουθεί μια ακόμη ταραγμένη περίοδος που αφορά τα των Ατλάντων και συνεχίζεται με μια ακόμη αποικιστική ή ιμπεριαλιστική προσπάθεια ατόμων από ένα άλλο σύστημα, αυτό του Μ.Κυνός που βέβαια ακολούθησαν σφαγές καταστροφές και λεηλασίες.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά και γύρω στο 11000πχ έχουμε ένα ασυνήθιστο γεγονός, ίσως φυσικό, που δεν ήταν άλλο από την ανατροπή των πόλων της Γης, έλεγαν οι Κέλτες άλλωστε ότι φοβούνται μόνο μην τους πέσει ο Ουρανός στο κεφάλι, που έγινε μέσα σε λίγες στιγμές, γι' αυτό και επέζησαν από την καταστροφή αυτή αρκετά άτομα(θυμηθείτε το παιχνίδι που παίζαμε όταν αναποδογυρίζαμε με ταχύτητα ποτήρι γεμάτο με νερό).
Λογικό μετά από όλα αυτά και την περίοδο παγετώνων που ακολούθησε να έχει χαθεί ένα μεγάλο μέρος της γνώσης. Ακόμη λέξεις και έννοιες έχασαν, λόγω άγνοιας το νόημά τους και είτε αντικαταστάθηκαν από φαντασιώσεις είτε από τις "αρμονικές" τους που ήταν μερικές .
Ένα ακόμη αποτέλεσμα ήταν η απόκρυψη από μεριάς των επιστημόνων ένα μεγάλο μέρος της γνώσης προσπαθώντας να αποφύγουν νέες καταστροφές. Γι' αυτό άλλωστε ο πολιτισμός της τελευταίας τουλάχιστον προχριστιανικής χιλιετίας ενώ μπορούσε δεν ήταν τεχνικός αλλά θεωρητικός. Γνωστό παράδειγμα οι Πυθαγόριοι.
Έτσι δημιουργήθηκαν γνωρίζοντες και μη και γνώσεις που χάθηκαν όταν τα μαύρα κοράκια του εβραϊκού ιμπεριαλισμού ολοκλήρωσαν την καταστροφή.
Μείναμε λοιπόν με λίγα κείμενα και πολλά λάθη.
Ένα από αυτά τα λάθη είναι οι αποκαλούμενοι θεοί και φυσικά η υποτιθέμενη τροφή τους.
Για να ανασυντάξουμε το παρελθόν έχουμε ένα μόνο δρόμο. Να μελετήσουμε τα κείμενα έχοντας πάντα στο μυαλό μας ότι η ελληνική γλώσσα, ένα από τα τελευταία προστατευμένα αρχεία, δεν είναι ένα "ανθρώπινο" δημιούργημα αλλά υπολογιστών. Έτσι υπάρχει πάντα το γιατί ή όπως σωστά το τοποθέτησε ο Αριστοτέλης "αρχή σοφίας ονομάτων επίσκεψις".
Ας μπούμε λοιπόν στην ετυμολογία μετά την,αρκετά μεγάλη αλλά αναγκαία, εισαγωγή.
ΑΜΒΡΟΣΙΑ λοιπόν. Πως μας προέκυψε η λέξη αυτή;
Υπήρξε στα αρχαία κείμενα, που ειρρήσθω εν παρόδω, είναι παραπλανητικά κατά μια έννοια, και οι αγνοούντες την μετέφεραν στην δική τους πραγματικότητα. Την έκαναν φαγητό γιατί δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι έλεγαν.
Θα μου πείτε δικαιολογημένα πως το γνωρίζω εγώ. Είναι απλό φίλοι μου. Ακολούθησα δύο κανόνες:
α) Ποτέ δεν προβάλω την δική μου πραγματικότητα αλλά ακολουθώ πιστά το κείμενο ότι και να λέει και
β)Τα ίδια λεκτικά θέματα έχουν την ίδια ακριβώς έννοια. Δεν μπορεί για παράδειγμα να χρησιμοποιώ το ρήμα ΛΕΓΩ και να μην ξέρω αν σημαίνει ΞΑΠΛΩΝΩ,ΚΡΥΒΟΜΑΙ ή ΜΙΛΑΩ. Εκεί μας οδηγεί η παράνοια των κατά τα άλλα ειδικών.
Ας δούμε λοιπόν πρώτα την λέξη και ας την εντάξουμε στην συνέχεια σαν έννοια σε ένα αρχαίο κείμενο, στην πραγματικότητα σε πολλά, για να δούμε αν ταιριάζει.
Η λέξη αμβροσία ή άμβροτος όπως κανονικά είναι αποτελείτε από τρία μέρη:
το ΑΜ, το ΒΡΟ και το ΤΟΣ, ΑΜ-ΒΡΟ-ΤΟΣ.
Το ΑΜ σύμφωνα με τα λεξικά το βρίσκουμε σε λέξεις όπως το ΑΜβλύνω, ΑΜβωνας, κλπ. Δεν αναφέρομαι στις λέξεις όπου το -Α- είναι στερητικό όπως Α-μεσα=χωρίς ενδιάμεσο, Α-μισθος κλπ ή από προθέσεις όπως το ΑΜΦΙ-Αμφιβάλλω κλπ.
Το ΑΜ λοιπόν σύμφωνα με το LIDELL-SCOTT σημαίνει ΑΝΑ αλλά διαβάζοντας προσεχτικότερα βλέπει κανείς ότι αυτό δεν είναι και πολύ σίγουρο μια και η εξήγηση που δίνουν "μπάζει νερά". Εκείνο βέβαια που είναι άξιο παρατήρησης και σωστό είναι η μετατροπή του Ν πριν το Β σε Μ.
Κάνοντας λοιπόν την δική μου έρευνα κατέληξα στο ότι το ΑΜ προέρχεται από το επίρρημα ΑΝΩ. Ας το τοποθετήσουμε τώρα αυτό στις λέξεις για να δούμε αν είναι σωστό.
Ο ΑΜΒΩΝΑΣ είναι το σημείο που για να το φτάσουμε πρέπει να ανεβούμε-ΑΝΩ-ΒΑΙΝΩ-ΝΑΙΩ. "ΕΠΑΝΩ ΠΗΓΑΙΝΩ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΩ". Το ΑΝΕΒΑΙΝΩ παράγεται από το ίδιο ρήμα-ΑΜΒΑΙΝΩ- όταν αναφερόμαστε σε παρελθοντικούς χρόνους και παίρνει το δεύτερο συνθετικό την αύξηση του -Ε-.
Το ΑΜΒΛΥΝΩ -ΑΜΒΛΕΙΑ είναι το έτερο επίπεδο του ιερουργήματος, κοινώς τρυπήματος. Η μικρή τρύπα είναι η ΟΞΕΙΑ και αυτή που ανοίγει προς τα επάνω το σημείο επαφής λέγεται ΑΜΒΛΕΙΑ. Έτσι μια κλειστή γωνία είναι οξεία ενώ μια ανοιχτή, ΑΝΩ από 90 μοίρες είναι ΑΜΒΛΕΙΑ.
ΑΜ-ΠΩΤΗΣ=η κίνηση του νερού προς τα επάνω.
ΑΜ-ΠΥΓΑ=το δέσιμο στο κεφάλι του αλόγου(το άνω μέρος του αλόγου)
ΑΜΠΗΔΗΣΕ=ΑΝΩ πηδησε,ενώ αναπηδώ είναι ξαναπηδώ.
ΑΜ-ΟΡΓΟ(ΑΜΕΡΓΩ-ΑΡΜΕΓΩ)=ΑΝΩ ΕΡΓΩ=εργάζομαι με τα χέρια ψηλά κλπ
Πάμε τώρα στο δεύτερο μέρος στο ΒΡΟ.
Έχουμε την λέξη ΒΡΟΤΟΣ που όλοι την μεταφράζουν ως ΑΝΘΡΩΠΟΣ όμως αν δώσουμε αυτήν την έννοια τότε στα ΑΡΓΟΝΑΥΤΙΚΑ για παράδειγμα του Ορφέα που κάποιοι αναφέρονται ως ΒΡΟΤΟΙ και κάποιοι όχι τι σημαίνει ότι άλλοι είναι άνθρωποι και οι υπόλοιποι τι;
Τώρα αν το ΒΡΟ-ΤΟΙ σημαίνει άνθρωποι το ΒΡΟ-ΧΗ που έχει το ίδιο πρώτο συνθετικό τι σημαίνει ότι βρέχει ανθρώπους; Η ΒΡΩΣΙΣ ότι τρώνε ανθρώπους; Η ΒΡΩΜΗ πάλι ότι τι κάνουν οι άνθρωποι;
Φυσικά όλα αυτά είναι ανοησίες μια και οι "Έλληνες" μεταφράζουν τα κείμενα των "ξένων", για να δουν τι λένε τα αρχαία ελληνικά κείμενα, που τα ελληνικά τους είναι φυσικά ελλειπή.
Το θέμα ΒΡΟ-από το ΒΡΕΩ-σημαίνει την δύναμη, μια δύναμη όχι στατική και στιγμιαία αλλά συνεχόμενη και μεταφερόμενη-προωθητική, μια και εμπεριέχει το ΡΕΩ.
Έτσι η ΒΡΟΧΗ είναι η ΔΥΝΑΜΗ που χαίεται-χύνεται, ΒΡΩ-ΣΙΣ η ενέργεια που εισέρχεται, η ΒΡΩ-ΜΗ η ενέργεια που μπορεί να εξαχθεί, η βρώμη άλλωστε είναι από τα πιο ενεργειακά φυτά. Ακόμη ρήματα όπως το ΒΡΥΩ είναι η ενέργεια που είναι κλεισμένη σε κοίλο χώρο εξού και η ΒΡΥΣΗ, απόληξη υδραγωγείου, η ΒΡΑΣΗ κλπ.
ΒΡΟΤΟΣ λοιπόν ο δυνατός και όχι ο άνθρωπος.
Αν βάλουμε τώρα όλα τα μέρη μαζί θα δούμε ότι άμβροτος είναι η άνω-δύναμη-ενός κάποιου ή κάτι.
Αυτό σε πρώτη ανάγνωση ίσως να μην σας βγάζει και πολύ νόημα αλλά ας το εντάξουμε σε μια φράση για να καταλάβουμε καλύτερα.
Ησίοδος λοιπόν στίχος 43 "αι δ' άμβροτον όσσα ιείσαι".
Στην φράση αυτή αναγνωρίζουμε το ΙΕΙΣΑΙ που σημαίνει ΠΕΤΑΝΕ ή πιο ακριβέστερα εκσφενδονίζονται όπως τα βελη, το ΟΣΣΑ που σημαίνει η ώθηση η προώθηση, το ΑΙ που σημαίνει αυτές. Ακόμη βλέπουμε ότι συντακτικά το ΑΜΒΡΟΤΟΝ αναφέρεται στο ΟΣΣΑ. Έχουμε λοιπόν ΑΜΒΡΟΤΟΝ ΟΣΣΑ.....ΙΕΙΣΑΙ.
Ας βάλουμε πόλλα όλα τα στοιχεία μαζί και έχουμε:
ΑΥΤΕΣ (οι μούσες δηλαδή) ΔΕ ΜΕ ΑΝΥΨΩΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΠΡΟΩΘΗΣΗΣ ΠΕΤΑΞΑΝ(απογειώθηκαν).
Καλημέρα σας
Υ.Γ. Υπάρχουν και άλλες φράσεις αλλά σκοπός μου είναι να σας κινήσω το ενδιαφέρον κι να σας δώσω τα πρώτα στοιχεία. Τις υπόλοιπες αντικαταστάσεις μπορείτε να τις κάνετε μόνοι σας.
Υ.Γ.2. Τα στοιχεία αυτά αποτελούν πνευματική μου ιδιοκτησία και δεν μπορεί να τα οικειοποιηθεί κανείς.
Υ.Γ.3. Αν αυτά δεν αξίζουν της προσοχής σας έστω κύριε περιώνυμε καθηγητά της προϊστορίας τότε μάλλον βρίσκεστε σε λάθος θέση.