Γεωγραφικά μυστήρια και η Τροία

 Γεωγραφικά μυστήρια και η Τροία

Αγαπητοί φίλοι αναγνώστες

Σήμερα θα ασχοληθούμε με την συναρπαστική γεωγραφία της Τροίας. Μιας ιστορίας γεμάτης με μπόλικη πλοκή μα και μυστήριο. Πάθη και πολλά πολλά λάθη.

Ας κάνουμε όμως μια βουτιά στο αυτονόητο για να μπορέσουμε όλοι να είμαστε στην ίδια φάση ώστε να καταλαβαινόμαστε.

Ο τόπος και ο χρόνος των τεκταινομένων στην Τροία, όπως και η ζωή του συγγραφέα τους Ομήρου, είναι κάτι που ταλαιπώρησε χιλιάδες ερευνητές στο διάβα του χρόνου. Άλλωστε αυτό τελικά ήταν το κύριο σημείο του λεγόμενου Ομηρικού προβλήματος γιατί άλλη απάντηση παίρνεις για το ποιος ή ποιοι έγραψαν την Ιλιάδα και την Οδύσσεια αν ξέρεις ότι το έργο γράφτηκε πριν 7, 12, 17 χιλιάδες χρόνια και άλλο αν γράφτηκε σχεδόν εχθές (2800 χρόνια από σήμερα). Στην πρώτη περίπτωση αναγκάζεσαι να αποδεχτείς ότι δεν γνωρίζεις τίποτα και άρα δέχεσαι τα λεγόμενα του συγγραφέα ενώ στην δεύτερη έχεις την πεποίθηση ότι ξέρεις τον χρονικό περίγυρο και άρα με ευκολία μπορείς να υποθέσεις τα πάντα. Από το ότι υπήρχαν προηγούμενα ποιήματα που κάποιος ενοποίησε μέχρι ότι μπορείς να φανταστείς. The Sky is the limit.Έτσι η μεταφορά του Ομήρου στον 8ο αιώνα πχ δεν έτυχε αλλά πέτυχε που έλεγε και μια διαφήμιση. Τώρα μπορούσαν τα πάντα. Υπήρχε όμως ένα αγκάθι. Το αγκάθι αυτό ονομάζονταν γεωγραφία. Άλλωστε όπως θα διαπιστώσετε υπάρχουν χιλιάδες ή και εκατομμύρια τίτλοι για κάθε τι υπαρκτό ή ανύπαρκτο στον Όμηρο, το Ομηρικό κείμενο είναι μακράν το πιο ελκυστικό για κάθε ερευνητή, αλλά ελάχιστα για την γεωγραφία τους και αυτό δεν ήταν τυχαίο. 

Η πρώτη και ουσιαστικά μόνη προσπάθεια είναι αυτή των αρχαίων Ελλήνων γεωγράφων που προσπάθησαν να ταυτοποιήσουν τα ομηρικά τοπωνύμια αλλά αποδείχτηκε αδύνατον. Οι κατοπινοί απλά τους αντέγραψαν. Στην συνέχεια θα τα δούμε αναλυτικά.

Θέλω εδώ να θέσω ένα ερώτημα. Δύο άτομα που περιγράφουν τον ίδιο τόπο με τον ίδιο ακριβώς τρόπο ενώ κανένας άλλος δεν μπορεί τι άραγε μπορεί να συμβαίνει; Βλέπουν το ίδιο όνειρο; έχουν την ίδια φαντασίωση ή απλά συμβαίνει το εντελώς απρόσμενο να γνωρίζουν τον τόπο την ίδια χρονική περίοδο; Αν διαλέξατε το τρία τότε είστε εκτός συστήματος γιατί επίσημα αυτό δεν συμβαίνει.

Για να το σοβαρέψω αν και το να αναφέρεσαι στην επίσημη εκδοχή μόνο σοβαρό δεν είναι τρία μόνο άτομα έχουν αυτήν την γεωγραφική ταύτιση. Ο Όμηρος, ο Ορφέας στα Αργοναυτικά του, προσέξτε όχι ο παραμυθάς Απολλόδωρος, και ο Ησίοδος. Όπου συναντιούνται οι γεωγραφικές τους περιγραφές είναι πανομοιότυπες. Τώρα αν κάποιος από εσάς νομίζει ότι κάποιος γράφοντας για κάποιον τόπο γράφει φαντασιώσεις και σε κάποιο σημείο αντιγράφει τις φαντασιώσεις κάποιου άλλου και μετά από λίγο συνεχίζει με τις δικές του φαντασώσεις τότε υπάρχει σοβαρό πρόβλημα.

Παρ' όλα αυτά αν και ο Ορφέας περιγράφει αναλυτικά και με λεπτομέρειες τον Ελλήσποντο στα Αργοναυτικά του δεν θα το χρησιμοποιήσω εδώ ως αποδεικτικο γιατί από τώρα φαντάζομαι τα ανόητα σχόλια και προσπαθώ να το αποφύγω.

Η ΤΡΟΙΑ

Τί ξέρουμε για την Τροία. Ο Όμηρος ποτέ δεν μπήκε στον κόπο να κάνει εξαντλητικές περιγραφές αλλά όποτε υπήρχε μια δράση έδενε την δράση αυτή με την περιγραφή του τοπίου για ευνόητους λόγους. Έτσι έχουμε πολλά γεωγραφικά στοιχεία. Θα σκεφτεί κάποιος και λογικά, αφού έχουμε τόσα γεωγραφικά στοιχεία τότε εύκολα μπορούμε να τα εντοπίσουμε ή να απορρίψουμε τον τόπο. Λάθος γιατί εδώ μιλάμε για πίστη. Είπαν οι Γερμανοί με προεξάρχοντα τον τυχοδιώκτη Σλήμαν ότι εδώ είναι η Τροία και όλοι σκύψαν το κεφάλι σαν καλοί σκλάβοι μια και την ελληνική αρχαιολογική υπηρεσία οι Γερμανοί την κυβερνούσαν για χρόνια. Ακόμη και ότα έφυγε ο Όθωνας με το κόλπο της Αρχαιολογικής αποστολής και φυσικά την δημιουργία πειθήνιων οργάνων που τους πέρναν μικρούς τους σπούδαζαν στην Γερμανία και μετά τους επέστρεφαν με τίτλους για να καπελώσουν τους πάντες και τα πάντα με τις απόψεις τους. Άλλωστε το κλεμμένο χρήμα έρεε αφειδώς. Φυσικά στο παιχνίδι πήραν μέρος και οι άλλες αποστολές όπως η Αγγλική και η Γαλλική που από την μια δεν ήθελαν να συγκρουσθούν με την Γερμανία και από την άλλη θα μπορούσαν να προσεγγίσουν την Τουρκία που ήταν ο μεγάλος κερδισμένος. 

Ας γυρίσουμε όμως στην γεωγραφία. Έθεσα μια ερώτηση για το αν η Τροία είναι παραθαλάσσια στο Ομηρικό κείμενο. Η απάντηση είναι ΟΧΙ. Η Τροία βρίσκεται αρκετά χιλιόμετρα μέσα, στο μέσον ενός πεδινού τμήματος γης. Πώς το γνωρίζουμε αυτό; Στοιχεία πολλά. Κρατηθείτε.

Α) Η επίσημη εκδοχή. 

Μέχρι και πριν λίγα χρόνια η θέση του Χισαρλίκ ήταν αποδεκτή ως η θέση της Τροία γιατί ήταν μακριά από την ακτή. Όχι όσο μακριά χρειαζόταν αλλά ποιος νοιάζεται για λεπτομέρειες όταν αυτές έρχονται σε αντίθεση με την επίσημη άποψη. Όταν η πραγματικότητα δεν συμβαδίζει με τις απόψεις τους τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα.

Β) Οι Δάρδανοι. 

Οι Δάρδανοι ζούν στο ενδιάμεσο τμήμα ανάμεσα στους Τρώες και την θάλασσα. Γι αυτό και οι Δάρδανοι αντιλαμβάνονται πρώτοι τους Αχαιούς και τους αντιμετωπίζουν την στιγμή που βγαίνουν από το καράβι.

Ιλιάδα 2, 698-702

 "τῶν αὖ Πρωτεσίλαος ἀρήϊος ἡγεμόνευε
ζωὸς ἐών: τότε δ᾽ ἤδη ἔχεν κάτα γαῖα μέλαινα.

τοῦ δὲ καὶ ἀμφιδρυφὴς ἄλοχος Φυλάκῃ ἐλέλειπτο
καὶ δόμος ἡμιτελής: τὸν δ᾽ ἔκτανε Δάρδανος ἀνὴρ
νηὸς ἀποθρῴσκοντα πολὺ πρώτιστον Ἀχαιῶν."

Γ) Οι ομηρικές περιγραφές

Ο Όμηρος ελάχιστα μας περιγράφει την Τροία αλλά μας δίνει έμμεσα στοιχεία κυρίως όπως:

 Ιλιάδα 2, 811-815

"ἔστι δέ τις προπάροιθε πόλιος αἰπεῖα κολώνη
ἐν πεδίῳ ἀπάνευθε περίδρομος ἔνθα καὶ ἔνθα,
τὴν ἤτοι ἄνδρες Βατίειαν κικλήσκουσιν,
ἀθάνατοι δέ τε σῆμα πολυσκάρθμοιο Μυρίνης:

ἔνθα τότε Τρῶές τε διέκριθεν ἠδ᾽ ἐπίκουροι." 

Αυτή έιναι η μοναδική άμεση περιγραφή. Ένας συγγραφέας που τα καλολογικά στοιχεία τις παρομοιώσεις και τις μεταφορές τις χρησιμοποιούσε πιο συχνά απ' ότι ανέπνεε δεν είχε τίποτα να πει για μια πόλη που ήταν το κέντρο του έργου του. Αυτό μόνο ένα πράγμα σημαίνει. Δεν είχε να πει γιατί δεν υπήρχε για να πει. Γύρω από την Τροία δεν φαίνεται να υπάρχει βλάστηση γιατί θα μας την είχε περιγράψει, δέντρα μικρά ή μεγάλα. Μόνο ένας κυκλικός λόφος η Βατίειαν. Αν υπήρχαν όλα τα παραπάνω τότε στην περιγραφή της σκηνής, για παράδειγμα,του κυνηγητού του Αχιλλέα με τον Έκτωρα θα μας είχε κάνει κάποια αναφορά. Όχι. Καμία. Γύρω από την Τροία δεν υπάρχει τίποτα. Δύο φυσικές πηγές υπάρχουν, μια ζεστή και μια κρύα αλλά τίποτε άλλο. Όπως και δεν υπάρχει καμία αναφορά για λόφους μια και όταν οι γέροντες της Τροία κάθονται στα κάστρα και κοιτάζουν την μάχη δεν υπάρχει κάτι που τους εμποδίζει. Διακρίνουν τόσο την μάχη όσο και τους αρχηγούς των Αχαιών.

Δ) Οι Αχαιοί

Οι Αχαιοί εδρεώνονται στην παραλία όπου χτίζουν τον καταυλισμό τους, αφού βέβαια νίκησαν τους Δάρδανους και για να φτάσουν στην Τροία, όπου καταλαβαίνουμε ότι ήταν το πεδίο της μάχης προχωρούσαν αρκετά μια και ενδιάμεσα υπήρχαν μια σειρά από ποτάμια που έπρεπε να περάσουν. Αν ήταν παραθαλάσσια όλα αυτά θα ήταν διαφορετικά.

Ε) Οι Αχαιοί στρατοπεδεύουν. 

Αν η Τροία ήταν παραθαλάσσια και οι Αχαιοί δεν ήταν συνολικά ψυχικά ασταθείς ως τα όρια της τρέλας τότε θα πήγαιναν με τα 1189 πλοία τους στο λιμάνι και θα καταλάμβαναν την πόλη σε χρόνο dt. Το ότι δεν το κάνουν σημαίνει ότι δεν είναι παραθαλάσσια.

Ζ) Η μονομαχία Έκτωρα Αχιλλέα.

Στην διάρκεια της μονομαχίας αυτής οι δύο ήρωες τρέχουν ελεύθερα γύρω από την πόλη χωρίς να συναντήσουν θάλασσα. Μάλιστα στο τέλος ο Αχιλλέας κάνει τον γύρο με τον νεκρό Έκτωρα δεμένο στο άρμα του κάτι που σημαίνει ότι το έδαφος γύρω είναι επίπεδο και βέβαια δεν υπάρχει ούτε νερό ούτε άμμος ούτε τίποτα σχετικό με θάλασσα. Ταυτόχρονα ο στρατός είναι εκεί και παρακολουθεί. Φαντάζομαι ότι αν κάθονταν στην ακροθαλασσιά κάτι θα μας έλεγε ο Όμηρος.

Να σας δώσω και ένα επιπλέον στοιχείο. Όταν ο Πρίαμος αποφασίζει να πάει να πάρει το σώμα του Έκτωρα ζητάει και του ζεύουν ένα ζευγάρι μουλάρια στην άμαξα. Φαντάζομαι ότι τα ζώα αυτά ήταν ταισμένα και ποτισμένα ώστε να μπορέσουν να ταξιδέψουν. Δεν πιστεύω να δώσαν στον βασιλιά πεινασμένα και διψασμένα ζώα. Ο Πρίαμος όμως αναγκάζεται να τα ποτίσει σε κάποιο σημείο της διαδρομής και τό ίδιο γίνεται μόλις φτάνουν στο στρατόπεδο των Αχαιών. Τι σημαίνει άραγε αυτό; Είναι απλό. Ένα μουλάρι έχει ανάγκη να το ποτίσεις κάθε είκοσι (20) περίπου χιλιόμετρα. Αυτή είναι η φυσιολογία του. Άρα η απόσταση ανάμεσα στην Τροία και το στρατόπεδο των Αχαιών είναι γύρω στα 35 ώς σαράντα χιλιόμετρα. Αυτό δικαιολογεί το ότι δεν έχουν άμεση οπτική επαφή παρά μόνο όταν οι στρατοι πλησιάζουν προς το πρώτο ή το δεύτερο μέρος και ότι υπάρχουν φρουροί για να ειδοποιούν αν κινηθεί ο εχθρός.

Το Χισαρλίκ

Πάμε λοιπόν στ τέλος αυτού του κειμένου.

Πριν μερικά χρόνια ο John C.Kraft καθηγητής Ιζηματολογίας και Γεωλογίας του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνιας με διδακτορικό στην γεωλογία και μικροπαλαιοντολογία του Πανεπιστημίου της Μινεσότα, ένας όχι τυχαίος ερευνητής μια και για καιρί μελετούσε την αρχαία ακτογραμμή του Αγαίου, παρουσίασε σε συνέδριο τα αποτελέσματα μιας έρευνας που διεξήγαγε σε συνεργασία με τον G.Rapp του πανεπιστημίου της Μινεσότα, τον Ilhan Kayan του Ege University και τον John Victor Luce καθηγητή κλασσικής φιλολογίας στο Trinity College του Δουβλίνου,(εδώ) σχετικά με την ακτογραμμή της περιοχής του Χισαρλίκ. Η πόλη πριν το 1000 πχ ήταν παραθαλάσσια.

 

Τα ευρήματα της έρευνας αυτής που έχουν γίνει από όλους αποδεκτά καταρρίπτουν όλες αυτές τις δοξασίες περί Τροίας στις ακτογραμμές της σημερινής Τουρκίας και ταυτόχρονα όλη αυτήν την παραφιλολογία περί Ομήρου τον 8ο αιώνα κλπ κλπ.

Ποια είναι η απάντηση της επίσημης πλευράς σε αυτά τα συγκλονιστικά ερωτήματα; ότι ο Όμηρος δεν είναι γεωγράφος και ότι περιγράφει φανταστικά τοπία. Τώρα βέβαια πως αυτό ταυτίζεται με την εμμονή όλων να επιμένουν ότι βαδίζουν με το ομηρικό κείμενο όταν πιστεύουν ότι βρήκαν κάτι είναι πραγματικά μυστήριο. Γιατί ο Όμηρος δεν μπορεί να είναι a la cart γεωγράφος. Όταν δεν μας συμφέρει να λέει 10% αλήθεια και όταν μας συμφέρει 100% και πάλι να πέφτει στο 10%. Είναι δύσκολο να παραδεχτούν ότι όλοι αυτοί τόσα χρόνια κάνουν απλά λάθος αλλά η επιστήμη προοδεύει με την αμφισβήτηση και την ανατροπή όπου χρειαστεί αλλιώς δεν είναι παρά μόνο μια ακόμη θρησκεία.

 

Η Ασθένεια των Αχαιών

 Αγαπητοί φίλοι

Είναι πολύ δύσκολο για όποιον δεν έχει εντρυφήσει σε κάποιο θέμα να μπορέσει να αντιληφθεί τι ακριβώς συμβαίνει. Έτσι αφήνεται στην δήθεν γνώση των δήθεν ειδικών που δεν είναι άλλοι από τους εκάστοτε μαϊντανούς του εκάστοτε συστήματος. Στην προκειμένη περίπτωση μιλάμε για την συνομοταξία των ομηριστών που η γνώση τους περιορίζεται στην παπαγάλιση τμημάτων των αρχαίων κειμένων χωρίς να γνωρίζουν ΤΙΠΟΤΑ επιπλέον. Όλα όσα κατά καιρούς έχουν με φανφάρες ανακοινώσει είναι θεωρίες αστήρικτες και χωρίς έστω στοιχειωδώς σύνδεση με τα κείμενα. Είναι έτσι γιατί αυτοί απλά ελέγχουν την πληροφορία. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι να μην έχουν βρεί ΟΥΤΕ ΕΝΑΝ τόπο που να συνάδει με τις ομηρικές περιγραφές και γι αυτό έχουν επιδοθεί στις γνωστές και εξίσου ανυπόστατες γραμματολογικές έρευνες και στον δήθεν 15/σύλλαβο που εμφανίζεται μόνο στα όνειρά τους. 

Φαντάζομαι ότι πολλοί από εσάς θα έχετε ήδη εκνευριστεί και θα φωνάζετε αλλά αν πραγματικά θέλετε να μάθετε κάτι για την ομηρική εποχή μην αφήνεται το θυμικό να σας καθοδηγεί αλλά χρησιμοποιήστε την λογική σας. Στο σημείωμά μου αυτό θα δείτε μια άγνωστη σε όλους σας πλευρά του Τρωικού πολέμου που δεν είναι άλλη από την χρήση βιολογικών όπλων. Μην γελάσετε ακόμη. Θα γελάσουμε στο τέλος όλοι μαζί.

Θα πρέπει να ξέρετε ότι ο Όμηρος χρησιμοποιεί μια συγκεκαλυμμένη γραφή. Προσπαθεί δηλαδή να μεταδώσει γνώση μόνο όμως σε μυημένους. Παρ' όλα αυτά κατηγορήθηκε από τον Πλάτωνα και όχι μόνο ότι ήταν πολύ αναλυτικός και αποκαλυπτικός. Έτσω όμως και έτσι υπήρχε αδυναμία από τους περισσότερους να προσσεγίσουν τις πληροφορίες αυτές. Μία από τις πολύ σημαντικές, λόγω των επιπτώσεων που έχει είναι και η χρήση βιολογικών όπλων. Εγώ θα αναφερθώ σε αυτό μια και είναι ήδη γνωστό, ως βιολογικό όπλο και άρα δεν παραβιάζω κάποιον κανόνα μυστικότητας.

Η Χρησηίδα

Ο Χρήσης πηγαίνει να ζητήση την κόρη του από τον Αγαμέμνονα έχοντας πλούσια ανταλλάγματα. Ο Αγαμέμνων όμως τον αποδιώχνει με τον χειρότερο τρόπο.

Εδώ ας κάνουμε μία στάση. Ο Χρήσης είναι ιερέας του Απόλλωνα. Το τι είναι ο Απόλλωνας δεν θα σας το πω. Άλλωστε μια αποκάλυψη είναι αρκετή για σήμερα. Όμως σίγουρα δεν έχει σχέση με αυτό που εμείς θεωρούμε ως θεό μια και ο Αγαμέμνων δεν νοιάστηκε καθόλου για το τι επιπτώσεις θα είχε η ανυπακοή στον αντιπρόσωπο του θεού. Θέλω να πω ότι οι άνθρωποι της εποχής εκείνης δεν είχαν θεούς όπως σήμερα πιστεύουμε, τουλάχιστον όχι με την σημερινή έννοια. Αυτά είναι παραμύθια που πρόσθεσαν αργότερα και ασπάσθηκαν φυσικά οι χριστιανοί για να δημιουργήσουν το αντίπαλο δέος.

Με την φυγή του Χρήση έχουμε μια σειρά από γεγονότα. Έχουμε 1) τον Χρήση να "συνομιλεί" με τον "θεό", 2) έχουμε την ασθένεια που σκορπίζεται στο στρατόπεδο, και 3) φυσικά την παρέμβαση του Αχιλλέα που είναι εκπαιδευμένος ιατρός, όπως βλέπουμε σε πολλά χωρία κάτι που φυσικά σπούδασε δίπλα στον Χείρωνα, και φυσικά 4) τα υγειονομικά μέτρα που παίρνονται τελικά πέραν της επιστροφής της Χρησηίδας για να σταματήσουν την γενεσιουργή αιτία.

Για το πρώτο ξέρουμε τα εξής:

"Ὣς ἔφατ’· ἔδεισεν δ’ ὁ γέρων καὶ ἐπείθετο μύθῳ·
βῆ δ’ ἀκέων παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης·
πολλὰ δ’ ἔπειτ’ ἀπάνευθε κιὼν ἠρᾶθ’ ὁ γεραιὸς"

Πάει λοιπόν φοβισμένος στην άκρη της θάλασσας μακριά από το στρατόπεδο

"Ὣς ἔφατ’ εὐχόμενος, τοῦ δ’ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων"

Μας λέει ο Όμηρος ότι μιλούσε πιστεύοντας ότι τον άκουσε ο Απόλλων. Όχι το αντίθετο. Ανοίξτε ένα λεξικο όσοι έχετ αντιρρήσεις.

"βῆ δὲ κατ’ Οὐλύμποιο καρήνων χωόμενος κῆρ,
τόξ’ ὤμοισιν ἔχων ἀμφηρεφέα τε φαρέτρην·"

Πήγε λοιπόν, ο Χρήσης και όχι ο Απόλλωνας, διότι οι άνθρωποι ήταν αρχαίοι όχι ηλίθιοι, προς την κορυφή κάποιου υψώματος έχοντας στον ώμο του φαρέτρα. Εδώ παρατηρούμε ότι αφού δεν είχε πριν την φαρέτρα άρα πήγε και την πήρε άρα έκανε προετοιμασίες και απλά ο Όμηρος το παραλείπει για να μην κάνει ίσως "κοιλιά" το κείμενό του.

Η φαρέτρα αυτή είναι αμφηρέφεα δηλαδή με πολύ πυκνή ραφή γιατί κουβαλάει κάποιο βάρος. Πώς το ξέρουμε αυτό;

 "ἔκλαγξαν δ’ ἄρ’ ὀιστοὶ ἐπ’ὤμων χωομένοιο, αὐτοῦ κινηθέντος"

Όταν περπατούσε αυτά που κουβαλούσε κάναν θόρυβο. Αυτό σημαίνει ότι ήταν αντικείμενα αντίστοιχα με τα σημερινά γυάλινα μπουκάλια που όμως μέσα δεν είχαν κάποιο υγρό αλλά αέριο. Αν είχαν υγρό από την μια δεν θα κάναν τόσο θόρυβο και από την άλλη δεν θα μπορούσε να τα πετάξει προς το στρατόπεδο όπως θα δούμε. Αν ήταν άδεια δεν θα είχε κάποιο νόημα να το κάνει. 

"δ’ ἤιε νυκτὶ ἐοικώς·"

Βλέπουμε ότι αυτός φοράει μαύρα ρούχα, άρα είναι ήδη νύχτα και από την ώρα που έφυγε από το στρατόπεδο, που ήταν λογικά πρωί, αποφασίζει να δράσει την νύχτα για ευνότους λόγους. Ένας θεός δεν χρειάζεται τίποτα από όλα αυτά αν υπήρχε.

"ἕζετ’ ἔπειτ’ ἀπάνευθε νεῶν"

Κάθισε λοιπόν σε σημείο που να είναι μακριά από τα πλοία. Προσέξτε τώρα τις λεπτομέρειες που εκτυλίσσονται μπροστά μας. Στα πλοία και γύρω από αυτά βρίσκονται οι στρατιώτες. Άρα ότι ρίξει ή ρήξει εκεί θα το ακούσουν. Επίσης αυτός σημαδεύει τα ζώα που προφανώς βρίσκονται μαζεμένα κάπου παράμερα και φυσικά δεν μπορούν να μιλήσουν. 

"μετὰ δ’ ἰὸν ἕηκε· δεινὴ δὲ κλαγγὴ γένετ’ ἀργυρέοιο βιοῖο·" 

Ρίχνει λοιπόν τον ΙΟ και όχι ΟΙΣΤΟ που βγήκε από την φιάλη που έσπασε με θόρυβο.

"οὐρῆας μὲν πρῶτον ἐπῴχετο καὶ κύνας ἀργούς"

Ο ιός χτυπάει πρώτα τα μουλάρια και μετά τους σκύλους.

"Ἐννῆμαρ μὲν ἀνὰ στρατὸν ᾤχετο κῆλα θεοῖο,
τῇ δεκάτῃ δ' ἀγορὴν δὲ καλέσσατο λαὸν Ἀχιλλεύς·"

Εννιά ημέρες συνέχιζε το έργο του και την δέκατη ο Αχιλλέας κατάλαβε ότι κάτι επικίνδυνο συμβαίνει και κάλεσε γενική συνέλευση.Αργότερα στον διάλογο με την μητέρα του της λέει:

"οἳ δέ νυ λαοὶ
θνῇσκον ἐπασσύτεροι, τὰ δ' ἐπῴχετο κῆλα θεοῖο
πάντῃ ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν"

ότι από αυτήν την δραστηριότητα πέθαναν πολλοί.

Ας δούμε τώρα τι κουβαλούσε ο Χρήσης και έριχνε στο στρατόπεδο των Αχαιών.

Από την σελίδα του ΚΕΕΛ που αργότερα έγινε ΚΕΛΠΝΟ

Μάλη   - Πληροφορίες για το κοινό 08/06/2004

Γενικές πληροφορίες

• Η μάλη είναι μια λοιμώδης νόσος η οποία προσβάλει κυρίως τα άλογα, τους όνους (γαϊδούρια) και τους ημιόνους (μουλάρια). Ωστόσο, και άλλα ζώα μπορεί να προσβληθούν από τη νόσο, όπως σκύλοι, γάτες, κατσίκες κλπ.

• Η προσβολή ανθρώπων παρατηρείται πάρα πολύ σπάνια, και κυρίως συμβαίνει μετά παρατεταμένη επαφή με άρρωστα ζώα όπως πχ. σε επαγγελματική έκθεση κτηνοτρόφων, κτηνιάτρων ή σε προσωπικό μικροβιολογικών εργαστηρίων που δουλεύει με τα μικρόβια αυτά.

• Στην περίπτωση βιοτρομοκρατικών ενεργειών τα βακτήρια που προκαλούν τη μάλη μπορεί να μετατραπούν σε αερόλυμα (αεροζόλ) με σκοπό την μόλυνση του αναπνευστικού συστήματος των ανθρώπων.

• Η μάλη πολύ σπάνια μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο (δηλαδή από ένα άρρωστο άτομο σε ένα υγιές). Συνήθως, απαιτείται είτε επαφή με μολυσμένο ζώο είτε εισπνοή αερολύματος (αεροζόλ) το οποίο περιέχει το συγκεκριμένο μικρόβιο.(Γι αυτό καλεί σε γενική συνέλευση αφού γνωρίζει ότι δεν μολύνει ο ένας τον άλλο)

Η Ασθένεια

• Η μάλη παρουσιάζεται με διαφορετικές κλινικές μορφές, που συνήθως ταξινομούνται ως εξής: σηψαιμική , πνευμονική, τοπική και χρόνια.
• Ο χρόνος επώασης (δηλαδή, ο χρόνος που μεσολαβεί από τη στιγμή της επαφής με το μικρόβιο μέχρι την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων) είναι περίπου 10 με 14 ημέρες.
• Στη σηψαιμική μορφή (δηλαδή «μόλυνση του αίματος») ο ασθενής έχει υψηλό πυρετό, ρίγη, αδυναμία, ταχυκαρδία και εξάνθημα και εάν δε χορηγηθούν αντιβιοτικά γρήγορα, η κατάστασή του προχωρεί σε σοκ (shock) με χαμηλή αρτηριακή πίεση και τελικά στο θάνατο.

• Στη πνευμονική μορφή εκτός από τον πυρετό, τα ρίγη και τους πόνους στους μυς οι ασθενείς έχουν βήχα, δύσπνοια και πόνο στο στήθος λόγω της πνευμονίας. Μπορεί επίσης να εμφανιστούν αποστήματα στους πνεύμονες. Η μορφή αυτή είναι θανατηφόρα, εάν δεν αρχίσει η θεραπεία με αντιβιοτικά άμεσα.
• Η τοπική μορφή (εντοπισμένη) συνοδεύεται και αυτή από γενικά συμπτώματα όπως πυρετό, ρίγη, αδυναμία και πόνους στους μυς, αλλά επιπλέον, στο σημείο της μόλυνσης, παρατηρείται έντονη φλεγμονή, σχηματισμός έλκους (πληγής) και μερικές φορές αποστήματος. Οι λεμφαδένες της περιοχής μπορεί να είναι διογκωμένοι .
• Τέλος, στη χρόνια μορφή εμφανίζονται πολλαπλά αποστήματα στο δέρμα, στους μυς, και σπανιότερα στο ήπαρ (συκώτι) και τον σπλήνα.

Κίνδυνοι και η θεραπεία

• Δεν υπάρχει ειδικό εμβόλιο για την μάλη. Σε περίπτωση έκθεσης στο μικρόβιο μπορούν να δοθούν αντιβιοτικά με σκοπό την προφύλαξη από την ασθένεια.
• Η μάλη θεραπεύεται αρκετά δύσκολα. Ωστόσο, έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία με αντιβιοτικά των ατόμων με συμπτώματα μάλης, μειώνει σημαντικά την πιθανότητα σοβαρών επιπλοκών και τη θνητότητα.

Φαντάζομαι ότι όλοι αντιληφθήκατε την ταυτότητα των δύο ασθενειών. Όμως επειδή ίσως υπάρχουν και άπιστοι να σας πω ότι το μικρόβιο αυτό προέρχεται από τα κόπρανα των βοοειδών φυσικά με επεξεργασία και ένα τελευταίο ότι οι ιερείς της εποχής εκείνης είχαν άμεση σχέση με την σφαγή των ζώων. Περισσότερες λεπτομέρειες απλά θα σας κουράσουν.

Τώρα λοιπόν μπορούμε να γελάσουμε μαζί για το τι ξέρατε και κυρίως τι ξέρουν οι "ειδικοί ομηριστές".

 

Τί (δεν) πήγαν να φέρουν οι Αργοναύτες; (Παγκόσμια πρώτη)

Αγαπητοί φίλοι

Να που έφτασε ακόμη μια στιγμή από αυτές που σκορπούν ανατριχίλα, τουλάχιστον σ' εμένα, αφού στέκομαι μπροστά στην λύση ενός ακόμη μυστηρίου. Θα ρίξουμε φως, άπλετο φως, στο τι πραγματικά 'θέλαν να πάρουν και τι πήραν φυσικά οι Αργοναύτες από τον Αιήτη.

Αν ρωτήσεις έναν οποιονδήποτε άνθρωπο, ακόμη και εμένα πριν λίγες ημέρες, σχετικά με το τι πήγαν να πάρουν από τον Αιήτη θα απαντήσει ότι πήγαν να πάρουν το χρυσόμαλλο δέρας. Σωστά; Σωστά. Όμως όλοι θα κάναμε λάθος. Όλο αυτό περί χρυσόμαλλου δέρατος κλπ δεν είναι παρά μια μεγάλη παρεξήγηση, όπως και τόσες άλλες, που υιοθετήθηκε από την επιστημονική κοινότητα γιατί πιθανά της άρεσε η όλη εικόνα ή  ίσως γιατί έκανε την όλη εικόνα τόσο μπερδεμένη που κανείς δεν θα μπορούσε, τελικά, να δει πίσω από αυτό το μπέρδεμα. Ας αφήσουμε όμως την κριτική και ας μπούμε στην ουσία του θέματος.

Αρχικά ας δούμε ποια κείμενα χρησιμοποιούμε. Από όλα τα κείμενα το μόνο που γράφτηκε από άνθρωπο που δηλώνει αυτόπτης μάρτυρας είναι τα Αργοναυτικά του Ορφέα. Όλα τα υπόλοιπα είναι φαντασιώσεις και μεταφορές από αυτά που διαβάσανε. Στο κείμενο αυτό οι αναφορές για το θέμα γίνονται στους στίχους 59, 834,853,890,925-930,1018,1022. Από όλες αυτές τις αναφορές μόνο στον στίχο 890 καθώς και το απόσπασμα στους στίχους 925-930 υπάρχει αναφορά σε δέρας:

Στιχος 890: "ἀμφ’ ἱερῆς φηγοῖο δέρας χρύσειον ἕλωμεν. "

στίχοι 925-931:"ἤπλωται φηγοῖο, πέριξ κλαδόνεσσιν ἐραννόν.
ἔν δ’ ἄρα οἷ χρύσειον ἐπικρέματ’ ἔνθα καὶ ἔνθα
ὅρπηκος ταναοῖο δέρας, τό οἱ ἀμφιδοκεύει
δεινὸς ὄφις, θνητοῖς ὀλοὸν τέρας, οὐ φατὸν εἰπεῖν·
χρυσέαις γὰρ φολίδεσσιν ἐθείρεται, ἐν δ’ ἄρα πρέμνον
ἀπλήτοις ὁλκοῖσι φορεύμενος ἀμφιπολεύει,
σῆμα χαμαιζήλοιο Διός, ποτὶ κῶας ἀμείβων·"

Στα υπόλοιπα η αναφορά είναι η ίδια: "κῶας χρύσειον"

Η διαφορά είναι κολοσσιαία. Η πρώτη αναφορά γίνεται για "δέρμα" και η δεύτερη σε χρυσό "μαξιλάρι". Στις δύο αυτές αναφορές, στο δέρμα, ο Ορφέας, όπως μπορεί κανείς με ευκολία να καταλάβει δεν αναφέρεται στο "κῶας χρύσειον" που ήταν ο αντικειμενικός σκοπός τους αλλά στο δέρμα του φιδιού που υπήρχε κρεμασμένο στο δέντρο στα κλαδιά του πεύκου.

Ας το ξαναδούμε όλο αυτό. Οι Αργοναύτες όταν φτάνουν στην Κολχίδα και συναντούν τον Αιήτη, του δηλώνουν τον σκοπό του ταξιδιού τους και ο Ιάσων συμφωνεί μαζί του να πράξει ορισμένα κατορθώματα και να πάρει το "κῶας χρύσειον" ως αντάλλαγμα. Ο Ιάσων πράγματι τα πράττει και η αναφορά τελειώνει εκεί. Πουθενά δεν μας λέει ότι ο Αιήτης δεν τίμησε τον λόγο του. Αντίθετα μαθαίνουμε ότι οι Αργοναύτες αποφασίζουν να πάρουν ένα "δέρας χρύσειον" που κρέμεται σε ένα δέντρο. Η σύγχυση είναι προφανής λόγω  του χρώματος. Το δέρμα αφορούσε το δέρμα του φιδιού που ζούσε γύρω και πάνω στο πεύκο.

By No machine-readable author provided. Stevenj assumed (based on copyright claims). - No machine-readable source provided. Own work assumed (based on copyright claims)., CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=1446701

Το φίδι αυτό, η πράσινη Ανακόντα ξεπερνάει τα 5μ. και σε βάρος πλησιάζει τα 100 κιλά. Είναι ένα τεράστιο φίδι. Ζει στην περιοχή της πραγματικής Κολχίδας και το χαρακτηριστικο του είναι ότι ζει πάνω στα δέντρα.

Το δέρμα αυτού του φιδιού μπήκαν, για άγνωστο λόγο, να πάρουν κρυφά. Άρα όλη αυτή η παραμυθολογία που αναπτύχθηκε τόσα χρόνια για προβιά αρνιού και που τα τελευταία εμπλουτίστηκε με την... περί προβιάς που βουτούσαν στο νερό για να βγάλουν το χρυσάφι είναι......

Φυσικά μπορείτε να επιμένετε στα προηγούμενα. Το να είναι κανείς ηθελημένα ηλίθιος είναι πια δικαίωμα.

Παυσανίας
 

Ελικόπτερο στον Άρη

Αγαπητοί αναγνώστες
Καλοκαίρι ή χειμώνας δεν έχει καμία σημασία για όλους αυτούς που προσφέρουν ...σανό και απαιτούν να τον καταπιούμε αμάσητο.
Η μεγάλη μας φίλη η ΝΑΣΑ μας δήλωσε ότι θα στείλει ένα Drone στον πλανήτη Άρη. Ας δούμε το video:

Αυτό που βλέπεται είναι ένα ελικοφόρο Drone. Αυτό βέβαια σημαίνει ότι κινητήρια δύναμή του είναι οι δύο έλικες. Φυσικά οι θαυμαστές καταχάρηκαν, το αναμετάδωσαν με μεγάλη ευχαρίστηση για το τεράστιο επίτευγμα.
Δεν θα μπω σε χαρακτηρισμούς αλλά θα αφήσω σε εσάς τα συμπεράσματα απλά μεταφέροντάς σας επίσημα δεδομένα. Σημειώνω ότι δεν μπαίνω στην διαδικασία να αμφισβητήσω τα στοιχεία αν και μάλλον είναι λανθασμένα αλλά ας τα θεωρήσουμε ως αληθή.
1) Η βαρύτητα στον Άρη είναι στο 1/3 της βαρύτητας της Γης. 
2) Η ατμοσφαιρική πίεση είναι μικρότερη από το 1%- 101.325 Newton/𝐦² για την Γη 636 Newton/𝐦²
3) Η αντιστοιχία της ατμοσφαιρικής αυτής πίεσης με της Γης είναι σαν να βρισκόμαστε σε υψόμετρο 35000 μέτρων.
4) Τα αεροπλάνα πετάνε στα 33.000 feet ή 10058 meters.
5) Η ελεύθερη πτώση με αλεξίπτωτο, αφορά το ύψος που φτάνει το αεροπλάνο, 14000 feet ή 4267meters.
6) Η λειτουργία ενός ελικοφόρου μέσου εξαρτάται από τα ρεύματα αέρα που δημιουργεί από την λειτουργία των ελίκων. Φυσικά χρειάζεται να υπάρχει τουλάχιστον μια συγκεκριμένη πυκνότητα ατμόσφαιρας. Το ρεκόρ ανώτατου υψομέτρου πτήσης είναι του 2003 και το ελικιόπτερο, άδειο έφτασε στα 42500 feet ή 12954 meters.
Αυτά τα παραπάνω χωρίς άλλα σχόλια καθιστούν απαγορευτικό την σκέψη για πτήση όχι μόνο ελικοφορπυ μέσου αλλά και αλεξίπτωτου (άλλη ανοησία).
Παυσανίας 
Υ. Γ κάτι έχουμε πάθει τελικά για να μην αντιδρούμε.

Ο χρόνος και η φύση του

Αγαπητοί αναγνώστες
Άλλο ένα ενδιάμεσο θέμα που όμως στην μεγάλη εικόνα είναι μια ακόμη ψηφίδα στο παζλ της πραγματικής ζωής.
Ο χρόνος είναι μια παράξενη παράμετρο της ζωής μας. Υπάρχει αυτόνομα, δεν επηρεάζεται από τίποτα, πέρα από τις κατά καιρούς γελοιότητες, και ταυτόχρονα επηρεάζει τα πάντα.
Τί αληθεια είναι;
Στον κόσμο που ζούμε χρησιμοποιούμε τις διαστάσεις ως έναν τρόπο για να τον ορίσουμε. Έχουμε τρεις διαστάσεις που σχηματικά θα μπορούσαν να παριστάνουν αυτό:

 
Αυτός είναι και ο λόγος που ονομάζεται ο κόσμος μας τρισδιάστατος γιατί στους τρεις αυτούς άξονες προσδιορίζονται όλες οι δυνατές κινήσεις κάθε κινούμενου σώματος του κόσμου μας.
Ο χρόνος περιλαμβάνεται στα σώματα αυτά; Όχι. Γιατί; Διότι ο χρόνος κάνει κάτι που κανένα άλλο "σώμα" του κόσμου μας δεν κάνει. Κινείται ταυτόχρονα και στις τρεις διαστάσεις αλλά και στις αντίθετες από αυτές. Ενώ λοιπόν όλα τα σώματα κινούνται σε δύο η καλύτερα τρεις διαστάσεις προς μία φορά ο χρόνος κινείται και προς την αντίθετη ταυτόχρονα. Γι' αυτόν τον λόγο δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να βρεθεί "η πορεία" του χρόνου έτσι ώστε να κινηθεί κάποιος σε αντίθετη κατεύθυνση για να πάει στο παρελθόν ή να κινηθεί ποιο γρήγορα προς την κατεύθυνσή του για να πάει στο μέλλον. Γι' αυτό και τα χαρακτήρισα γελοιότητες.
Μπορούμε όμως να προσδιορίσουμε τον χρόνο κάπως;
Ναι είναι η απάντηση όσο και παράξενο αν φαίνεται. Πώς; Παρατηρώντας τον δισδιάστατο κόσμο. Υπάρχει; Φυσικά. Ποιος είναι αυτός; Μα ο κόσμος των κινούμενων εικόνων. Στον κόσμο αυτό ο χρόνος τους, που ορίζεται από τους κατασκευαστές, καλύπτει όλα τα στοιχεία που έχει και ο δικός μας χρόνος. κανένα από τα υποκείμενα δεν μπορεί να βρει την αρχή και το τέλος του χρόνου. Κανένα δηλαδή υποκείμενο δεν μπορεί να παραβιάσει τα χρονικά πρωτόκολλα όπως συμβαίνει και στον κόσμο μας.
Πως θα μπορούσε ένα υποκείμενο του δισδιάστατου κόσμου θα μπορούσε να τα παραβιάσει; Οι τρόποι είναι δύο.
α) Να παρέμβει ο κατασκευαστής (Θεός).
Στην περίπτωση αυτή οι αλλαγές που θα έπρεπε να επιφέρει στο δημιούργημά του αντιμετωπίζοντας τις πιθανές μελλοντικές διασταυρώσεις με τα άλλα υποκείμενα είναι τόσες πολλές, δυασανάλογα πολλές, που και η σκέψη του γεγονότος αυτού είναι απαγορευτική. Καλύτερα να το ξαναστήσει από την αρχή παρά να το διορθώσει. Άρα αποκλείεται.
β) Να βγει έξω από τον κόσμο αυτό.
Εδώ μπαίνουν πολλά αρχικά ερωτήματα όπως το "πώς". Αλλά ας μην το συζητήσουμε τώρα αλλά αν αυτό μπορούσε να συμβεί δεν θα μπορούσε να γίνει με υλική διάσταση μια και ο εκτός χρόνου του κόσμος είναι τρισδιάστατος και αυτό, το υποκείμενο, δισδιάστατο.
Τί συμπέρασμα βγάζουμε από όλα αυτά;
α) Ότι ο χρόνος μας εδράζεται, ορίζεται από έναν κόσμο τετραδιάστατο. Ενυπάρχει από την αρχή της δημιουργίας του κόσμου μας και με μια μικρή προβολή θα μπορούσαμε να πούμε ότι το μέλλον είναι αν όχι προσδιορισμένο αλλά τουλάχιστον εντός κάποιων πλαισίων που εχουν προ-προσδιοριστεί από τους κατασκευαστές. Δεν υπάρχει δηλαδή αρχή, μέση, τέλος αλλά όλα μαζί ταυτόχρονα.
β) Ότι ουσιαστικά είναι ο μηχανισμός που χάριν σε αυτόν λειτουργεί ο κόσμος μας και δεν είναι άλλη μία διάσταση όπως λέγεται.
γ) Ότι πέρα από εμάς υπάρχουν διαστάσεις που δεν μπορούμε ούτε να φανταστούμε και πολλά ακόμη που δεν είναι της ώρας να τα συζητήσουμε.
δ) Ότι για να ξεπεράσουμε τον χρόνο μας πρέπει να βγούμε εκτός των διαστάσεών μας όχι με υλικό τρόπο*.
ε) Και ως ένα από τα πολλά παράπλευρα θέματα ότι οι εξωτερικές επεμβάσεις στον τρισδιάστατο κόσμο μας είναι πρακτικά όχι αλλά ουσιαστικά αδύνατες αφού τα τετραδιάστατα υποκείμενα θα αδυνατούσαν να ελέγξουν το σύνολο των συνεπειών.
Η εντρύφηση αυτή μπορεί να συνεχιστεί αλλά θα ξεφύγω πολύ ως πάρα πολύ από τον βασικό στόχο.
Ευχαριστώ
Παυσανίας

*Ίσως αυτό να σημαίνει ότι το βιβλίο των αναμνήσεων από το 3906 μχ του Paul Amanteus Dinach που στα ελληνικά εκδόθηκε με τον τίτλο "Η κοιλάδα των Ρόδων" και που δυστυχώς δεν έχω ακόμη αγοράσει, να          

Η Κορώνα και τα ιχνη του χρήματος

Ένα ενδιαφέρον άρθρο του Ross Walter (Nutritionist) θα βρείτε εδώ. Το άρθρο είναι στα αγγλικά αλλά η γλώσσα είναι απλή, κατανοητή ακόμη και για κάποιον με λίγες γνώσεις αγγλικών όπως εγώ. Αν μη τι άλλο αξίζει τον κόπο. Πατήστε στον παρακάτω σύνδεσμο απολαύστε το.
Corona virus
 

Το χρυσόμαλλο δέρας και οι θεωρίες

Αγαπητοί φίλοι
Υποσχέθηκα ότι θα στοιχειοθετήσω την πολεμική μου απέναντι στις διάφορες αστήριχτες θεωρίες που κυκλοφορούν για τους Αργοναύτες και το Χρυσόμαλλο δέρας και αυτό θα κάνω.
Ας ξεκινήσουμε από την αιτία.
Αναφέρθηκε στο F/B  από την σελίδα Albedo η ανακοίνωση γεωλόγου που συνδέει τις ακτές στην περιοχή της σημερινής Κολχίδας με το ταξίδι των Αργοναυτών επειδή λέει στην περιοχή οι κάτοικοι βουτούσαν τις προβιές των προβάτων στα ποτάμια και με τον τρόπο αυτόν μάζευαν το χρυσάφι από τα ποτάμια.
Εγώ θα το πάω ένα βήμα παραπάνω και θα αναφερθώ σε δημοσιεύματα ότι βρέθηκαν τεχνουργήματα στην περιοχή του Βόλου που ο χρυσός τους φαινόταν συγγενές μετάλλευμα με αυτόν στην περιοχή αυτή της Ρωσίας που υποστηρίζουν ότι είναι η Κολχίδα.
Τώρα! Πάνω σε αυτά στήνεται ένα ωραίο παιχνίδι εντυπώσεων γιατί ο κάθε ένας δεν γνωρίζει και άρα εντυπωσιάζεται από την μια κατευθύνεται από την άλλη και ώπ! Νάτο το αποτέλεσμα. Ξεκίνησαν λοιπόν οι Αργοναύτες για να πάρουν μια προβιά αρνιού γεμάτη χρυσάφι, κατά τους αναφορείς. Αλλά για μια στιγμή. Το να θέλουν να πάρουν χρυσάφι το καταλαβαίνω αλλά την προβιά γιατί; Τελειώσαν τα πρόβατα στον Βόλο; Γιατί σύμφωνα με τα παραπάνω άλλη χρησιμότητα δεν είχε. Άρα τι το καταπληκτικό είχε ώστε να πάνε τόσοι άνθρωποι και να κινδυνεύσουν να σκοτωθούν;
Βλέπετε ότι και μόνο με λογική επεξεργασία δεν μπορεί να σταθεί που να εισφέρεις και στοιχεία.
Θα ήταν άδικο όμως από μέρους μου να μείνω μόνο στις εντυπώσεις. Ας δούμε τώρα και μερικά στοιχεία ή μάλλον μη στοιχεία ή αλλιώς μυθεύματα τόσο αυτών όσο και όλων όσων υποστηρίζουν την κρατούσα, πράγματι άποψη.
Επειδή είμαστε Έλληνες θα μείνω στο ελληνικό κομμάτι στην Ιωλκό.
Αυτή μας λένε βρίσκεται στον Βόλο. Πως το ξέρουμε; Μα αφού την ονομάσανε έτσι είναι η απάντηση. Το όνομα είναι το μόνο στοιχείο που έχουν να εισφέρουν. Τίποτε άλλο. Κανένα στοιχείο που να την ταυτίζει με το Ορφικό κείμενο. Μην γελιέστε με το κείμενο του φαντασιόπληκτου Απολλώνιου. Αυτός είναι πρόσφατος, ήξερε την σημερινή Κολχίδα και σε εκείνη αναφέρεται. Βέβαια από εκεί και πέρα το χάος. Πέφτει από το ένα ατόπημα στο άλλο. Γι αυτό αγανάκτησαν οι τότε και τον κυνήγησαν μέχρι που έφυγε στην Ρόδο όπου δεν ξαναγύρισε γιατί τα περί βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας είναι ακόμη ένα ατεκμηρίωτο παραμύθι.
Γυρίζουμε λοιπόν στην Ιωλκό. Αυτή πρέπει να έχει ένα ποτάμι. Τον Άναυρο. Σε αυτήν στον Βόλο υπάρχει ένα παλιό αρδευτικό κανάλι που το ονόμασαν Άναυρο ποταμό. Ξέχασαν όμως ότι σε αυτόν τον ποταμό μέσα, με την παχιά άμμο γύρω του, έχτισαν οι Αργοναύτες το πλοίο τους στο αρδευτικό κανάλι άντε να χτίσεις κανέναν κουβά και αυτόν σε μικρό μέγεθος.
Ποτάμι στην περιοχή ούτε υπάρχει ούτε υπήρξε ποτέ. Έγιναν γεωλογικές έρευνες για να τις τρίψουν στα μούτρα των διαφωνούντων αλλά ποτάμι δεν βρέθηκε.
Στην γύρω περιοχή πρέπει να υπάρχουν δύο μεγάλες λιμνοθάλασσες. Τις έχει δει κανένας; Όχι βέβαια. Μάλιστα κάποιος ευφάνταστος κύριος ονόμασε ένα ορεινό χωριό κοντά σε μια ακτή με το όνομα της μιας λιμνοθάλασσας και ισχυρίστηκε ότι η Μελίβοια, αυτό το όνομά της, δεν ήταν αυτό που ήταν και ήταν κάτι άλλο και όταν ο Ορφέας λέει ευπέλαγη δηλαδή με μεγάλη επιφάνεια νερού εννοεί ότι βλέπει μακριά στην θάλασσα. Όμως αυτό δεν είναι χαρακτηριστικό τόπου γιατί όλοι οι παραθαλάσσιοι τόποι βλέπουν θάλασσα. Ακόμη στο κείμενο αναφέρεται ότι την νέμονται διάφοροι λαοί που κατοικούν περιμετρικά. Τι σχέση έχει αυτό με ένα χωριό; τι νέμονται; τα ντουβάρια;
Όμως ο όλεθρος δεν είναι τα προηγούμενα αλλά ότι σε μία από τις δύο λιμνοθάλασσες χύνονται δύο ποτάμια ο Πηνειός και ο Τιταρησσός που "ταξιδεύουν" για πολλά χιλιόμετρα το ένα δίπλα στο άλλο χωρίς να ενώνονται.
Έχετε δει κάτι αντίστοιχο στην γύρω από τον Βόλο περιοχή ή και σε ολόκληρη την Ελλάδα; Όχι. Όμως είναι σίγουροι ότι οι αργοναύτες ξεκίνησαν από τον Βόλο. Τρομάρα τους.
Ήδη από νωρίς ο Παυσανίας ενημερώνει ότι οι πόλεις παίρνουν ομηρικά ονόματα στα πλαίσια κάποιας ομηρολατρείας που δημιουργήθηκε πριν από αρκετά χρόνια. Αλλά εκεί οι ειδικοί. Η Ιωλκός είναι εκεί γιατί έτσι την λένε.
Βέβαια το φαινόμενο δεν είναι μοναδικό στον ελλαδικό χώρο. Μετά από τόσα χρόνια Παπαδοκρατίας είτε ως Βυζάντιο είτε ως Οθωμανική κανείς δεν ήξερε τι ήταν. Έπρεπε να βρεθεί κάτι. Τι να τους νοιάζει που όλα ήταν λάθος. Την εποχή εκείνη βόλεψε τον εθνικό μύθο και έμεινε. Κανείς σήμερα δεν έχει την δυνατότητα να ταυτίσει έναν τόπο, ομηρικό ή ορφικό ή του Ησιόδου, με ένα οποιοδήποτε τόπο στην Ελλάδα. Το μόνο στοιχείο το όνομα. Δεν πάνε να περιγράφουν βουνά, ποτάμια, λαγκάδια κανείς δεν πτοείται. Διάβασα μάλιστα κάποτε το εξής ωραίο"Κάποτε εδώ υπήρχε ένα βουνό" έλεγε ο ερευνητής. Λες και τα βουνά παίρνουν ένα πρωί τα μάτια τους και φεύγουν.
Αν αναρωτιέστε τι πραγματικά συμβαίνει σκεφτείτε το εξής αντίστοιχο:
Το Κορδελιό στην Θεσ/νίκη, ήδη το προσωνύμιο "Νέο" εξαφανίστηκε, χτίστηκε και ονοματίστηκε από ανθρώπους ξεριζωμένους από τον τόπο εκείνο. Το να ψάχνεις όμως στο Κορδελιό της Θεσ/νίκης τους τόπους και την γεωγραφία του πρώτου Κορδελιού στην Μ.Ασία για να το ταυτίσεις με τις αναφορές είναι πέρα από αστείο και αδύνατο. Έτσι καταλήγεις σε τερατουργίες όπως με την προβιά των προβάτων.
Υ.Γ Η αναφορά στους πραγματικούς τόπους και η απόδειξή του χρειάστηκε δύο βιβλία από εμένα για να την στοιχειοθετήσω. Άρα εδώ ήταν αδύνατον.  
Υ.Γ2 Πριν από αρκετά χρόνια αντιδήμαρχος στην Ελευθερούπολη Καβάλας και λάτρης της ιστορίας βλέποντας το τουρλουμπούκι αυτό έπεισε τις αρχές και ονόμασαν μια περιοχή ως Πιέρια, υπάρχει αναφορά στον Ορφέα, και την ομάδα της περιοχής Ορφέα και την Καβάλα Αργοναύτες. Σε μερικά χρόνια που όλα θα έχουν ξεχαστεί ίσως εκεί να ανατείλει και μια νέα Ιωλκός.