Οι Βάρβαροι και οι βάρβαροι. Μια λέξη μια ιστορία.

Αγαπητοί αναγνώστες
Σήμερα θα ασχοληθούμε με τους βαρβάρους τις "Βαρβάρες" και όλα τα συναφή.
Πάντοτε με απασχολούσε το γεγονός ότι ενώ ο "βάρβαρος" είναι ένας αιμοδιψής και αιμοσταγής ξένος (συνήθως) εντούτοις υπάρχει ως γυναικείο όνομα.
Γιατί άραγε ονόμασε κάποιος ένα μικρό παιδί Βαρβάρα όταν αυτό το όνομα ήταν τόσο πολύ επιβαρημένο; Ειλικρινά δεν μπόρεσα να απαντήσω στην προφανή αυτή ερώτηση αλλά επειδή ήταν άνευ σημασίας, όπως νόμιζα, την έκλεινα στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, που έλεγαν κάποτε ή στο βιβλίο της λήθης και προχωρούσα. Μόνο όταν ο δρόμος μου με διασταύρωνε με κάποια Βαρβάρα, όχι πολύ  συχνά, ανακαλούσα την ερώτηση και έκανα ένα σταθερά επαναλαμβανόμενο λογοπαίγνιο του τύπου "η Βαρβάρα και οι βάρβαροι".
Τα χρόνια πέρασαν και έφτασε απ' ότι φαίνεται η ώρα να βρει το αίνιγμα αυτό την λύση του, με αρκετή τύχη είναι αλήθεια.
Πριν σας δώσω την πραγματική απόδοση θα ήθελα να σας πω ότι όλο αυτό το πανηγυράκι στήθηκε στο όνομα μιας αρχαιολατρείας και διάφορα άλλα χαρωπά ξεκίνησε από μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία που όπως πάντα δήλωσε ότι έχει μια στέρεη αρχή:
Ιλιάδα Β 867 "Καρών ηγήσατο βαρβαροφώνων".
Τι το 'θελε ο Όμηρος να το πει και τρέξαν όλοι οι πολύ γλωσοι και δήλωσαν "πας μη Έλλην Βάρβαρος" και φυσικά πέρασε στο συλλογικό ασυνείδητο ότι ο βάρβαρος, αφού δεν είναι Έλλην άρα είναι ξένος, από την μια και φυσικά αιμοδιψής αιμοσταγής και δολοφόνος.
Κάπως έτσι ταυτίστηκε η λέξη με την αγριότητα και την αμορφωσιά.
Μάλιστα κάποιοι περιώνυμοι γλωσσολόγοι έσπευσαν να δηλώσουν ότι η λέξη προήλθε από τον ήχο ΜΠΑΡ ή και ΜΠΑΡ-ΜΠΑΡ που ακούγαν όταν μιλούσαν οι κακοί ξένοι. Άρα λογικό σου λέει ο γλωσσολόγος, αφού ακόμη τα ΜΠΑΡ δεν είχαν εφευρεθεί για να σκεφτεί ότι ψάχνει να σβήσει την δίψα του συνοδεία θεαμάτων ή darts-game. Έτσι λοιπόν οι γλωσσολόγοι που όλα τα σφάζουν όλα τα μαχαιρώνουν γέννησαν την ηχομιμιτική λέξη όπως λένε βαρ-βαρ και εξού το βάρβαρος.
Φυσικά κανείς δεν μπορεί να αντικρούσει μια ανοησία όταν προέρχεται από επίσημα χείλη και ή νέα αυτή πατάτα έγινε ασθμαίνοντας αποδεκτή από την επιστημονική κοινότητα.
Φαντάζομαι ότι ο καθένας από εμάς μετά από μερικά ποτηράκια θα μπορούσε να πει τα ίδια αλλά την δόξα την πήραν οι άλλοι.
Δεν σκέφτηκε λοιπόν κανείς να ψάξει σε αυτό που οι ίδιοι λένε συγκριτική γλωσσολογία και να βρει ίσως και κάποιον άλλο λαό που να χρησιμοποιεί την ίδια λέξη. Ή ακόμη να αναρωτηθεί για την Βαρβαρούλα και το περίεργο όνομά της, κορίτσι πράμα.
Ο Όμηρος λοιπόν, όταν αναφέρετε στους Κάρες, σύμμαχους των Τρώων, σε καμιά περίπτωση ΔΕΝ θα έπαιρνε θέση για να χαρακτηρίσει το φύλλο αυτό ως αιμοδιψείς και αιμοχαρείς δολοφόνους. Όχι αν τουλάχιστον δεν μας έδινε κάποιο αντίστοιχο παράδειγμα. Άλλωστε ο Όμηρος για κάθε ψύλου πήδημα δίνει και ένα γλαφυρό παράδειγμα για να είναι σίγουρος ότι θα τον καταλάβουν τα αλλόφρονα πλήθη των γλωσσολόγων "και λοιπών δημοκρατικών δυνάμεων". Όμως του κάκου. Δεν δίνει κανένα γιατί ο καημένος δεν ήθελε να χαρακτηρίσει την συμπεριφορά τους ή το όποιο μορφωτικό τους επίπεδο αλλά την διαφοροποίηση τους από την βασική γλώσσα που δεν ηταν άλλη από την κοινή εκείνης της εποχής, η σήμερα ονομαζόμενη Ομηρική. Είχαν μια γλωσσική διαφοροποίηση, μια καινούργια εκδοχή της γλώσσας, κάτι το  ΝΕΟ. Αυτό δηλώνει με το ΒΑΡΒΑΡΟ-ΦΩΝΩΝ. Νέος ήχος, διαφορετική ομιλία. Ούτε επιθετικοί και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί ούτε τίποτα. Άλλωστε με την ίδια ακριβώς έννοια σώθηκε η λέξη Βάρβαρος σε γλώσσες που κατά τους γλωσσολόγους χαρακτηρίζονται ώς άσχετες με την ελληνική που είναι ανάδελφος, κατά αυτούς πάντα, γλώσσα.
Και μη χειρότερα.
καλό βράδυ.
Παυσανίας 

 

Ομηρικές αναμνήσεις από τις Φιλιππίνες-Μια λέξη μια ιστορία-ΠΑΡΑ

Αγαπητοί φίλοι
Ξέρω ότι σας έχω λίγο παραμελήσει αλλά πιστεύω ότι με καταλαβαίνετε. Για σήμερα όμως έχω κάτι καινούργιο και ελπίζω καλό.
Σας έχω ξαναπεί ότι έχω πάει στις Φιλιππίνες και γι' αυτό φρόντισα να πάρω μαζί μου φεύγοντας πολλές αναμνήσεις. Αργότερα κάνοντας μια ταχτοποίηση αυτών των αναμνήσεων άρχισα να κολλάω σε διάφορα που μου φαίνονταν είτε γνωστά είτε περίεργα. Όπως σας έχω ξαναπεί είχα τον πρώτο καιρό που καταπιάστηκα με αυτά τα θέματα μια συντροφιά αδιόρατη και απροσδιόριστη που μου επεσήμανε όμως κάθε τι που είχε αξία. Στην αρχή φοβόμουν κάπως για το πόσο θα διαρκέσει. Πράγματι κάποτε σώπαινε και κάποτε ξανάρχιζε τις συμβουλές. Έτσι πάντοτε μάζευα αναμνήσεις έτσι ώστε όταν θα αποφάσιζε για τον δικό της λόγο να ξανακάνει αισθητή την παρουσία της να έχω υλικό για να το "δουλέψουμε". Κάμποσο καιρό τώρα δεν είχα κάποια "ενόχληση" και έτσι σκεφτόμουν ότι την έχασα όμως ευτυχώς δεν ήταν έτσι.
Πριν λίγες ημέρες μ' έπιασε μια επίμονη θέληση για δουλειά πάνω σε γλωσσολογικά θέματα και επειδή το έχω ξαναζήσει ήμουν ήρεμος ψάχνοντας το κατάλληλο πέρασμα. Έτσι σε λίγες ημέρες άρχισα πάλι να βλέπω αυτά που δεν έβλεπα πριν και να καταλαβαίνω αυτά που δεν καταλάβαινα. Ας γυρίσουμε όμως στις Φιλιππίνες.
Προσπάθησα πηγαίνοντας εκεί να αναμειχθώ με τον κόσμο και να ζήσω και φυσικά να δω και ν' ακούσω ότι συμβαίνει στην πραγματικότητα και όχι σ' έναν "γυάλινο" κόσμο. Πέρα από τα πολλά που θα μπορούσα να σας πω για τον κόσμο που μένει εκεί και για τις αξίες τους, που εμείς έχουμε χάσει, δυστυχώς σιγά-σιγά και αυτοί μου έκανε εντύπωση ο τρόπος που μετακινούνταν.
Έχουν ένα είδος τζιπ που το έχουν μετατρέψει σε μικρό λεωφορείο, με χαμηλό ταβάνι δυστυχώς, και έτσι μετακινούνται συνήθως σε μικρές αποστάσεις αλλά αυτό δεν είναι και κανόνας. Μπαίνοντας και ξαναμπαίνοντας σε τέτοια τζιπ φυσικά έμαθα και πως φωνάζουν για στάση ΠΑΡΑ(PARA)(σε όλες τις διαλέκτους). Έτσι το λένε και φυσικά δεν ξέρουν γιατί μια και δεν το χρησιμοποιούν σε άλλη περίπτωση εκτός από την λέξη στάση. Αργότερα όταν το έψαξα ακόμη περισσότερο έμαθα ότι το χρησιμοποιούν και για την περίπτωση που δίνουν κάτι σε κάποιον(PARA SA ΙYO-Αυτό είναι για σένα-SA IYO=για σένα ) στα Ταγκάλοκ(την επίσημη γλώσσα).
Άφησα αυτές τις αναμνήσεις να μπουν σε κάποιο σημείο του εγκεφάλου μου μια και δεν με ικανοποιούσαν απανήσεις του τύπου αυτό είναι έτσι και δεν ξέρουμε γιατί μια και ένα πράγμα έχω μάθει στα σίγουρα. Κανείς λαός δεν χρησιμοποιεί την ίδια λέξη για διαφορετικές έννοιες παρά μόνο έχουμε ξεχ'ασει την ακριβή έννοια που σίγουρα έχει ερμηνευτικά πολλά επίπεδα. Παράδειγμα δείτε στην ομηρική γλώσσα δεκάδες λέξεις που τα ερμηνευτικά λεξικά της έχουν με νούμερα πχ ΛΕΓΩ 1-ΛΕΓΩ2-ΛΕΓΩ3 και πάει λέγοντας. Αυτά δεν μπορεί να υπάρχουν αλλά βλέπετε οι ειδικοί καταπίνουν την Κάμηλο με μεγάλη ευκολία.
Άρχισα λοιπόν να αναζητώ λέξεις και έπεσα επάνω στο ΠΑΡΑ. Δύσκολη περίπτωση μια και είναι βαθιά εντυπωμένο ότι το ΠΑΡΑ σημαίνει δίπλα. Έτσι λέμε ΠΑΡΑΠΕΡΑ, ΠΑΡΑΛΙΓΟ, ΠΑΡΑΠΕΝΤΕ κ.λ.π. αλλά γιατί δεν σημαίνει το ίδιο και στον Όμηρο; Είμαι σίγουρος ότι τώρα όλοι θα αναρωτηθούν πως είναι δυνατόν αυτό μια και όλοι ξέρουμε...ωπ! Για να δούμε τι ξέρει το Liddel & Scott.
Εκεί με μικρές παραλλαγές έχουμε την έννοια του ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ή ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΔΙΠΛΑ ή και ΠΙΣΩ.
Θα μου επιτρέψετε να κακίσω λίγο το καλό αυτό λεξικό μια και δίνει την ίδια ερμηνεία και στο γραφόμενο ως ΠΑΡ' αλλά και ΠΑΡ. Για το πρώτο καταλαβαίνω ότι υπάρχει η ερμηνεία για τα δύο φωνήεντα κλπ(πχ ΠΑΡ' ΩΚΕΑΝΟΙΟ ΡΟΑΩΝ-Οδύσσεια 22-197) λάθος λέω εγώ αλλά ας το δεχτούμε έτσι αλλά στην φράση ΠΑΡ ΝΗΩΝ ΕΛΘΩΜΕΝ (Ιλ. 13-744) τι δικαιολογία υπάρχει; Γιατί κάποιος λογικός άνθρωπος γράφει μια φορά ΠΑΡΑ (ή και ΠΑΡ') και την άλλη φορά ΠΑΡ;
Φαντάζομαι ότι κάποιο θα έχουν έτοιμη την απάντηση για το μέτρο, που πάντοτε κόβεται και ράβεται στα μέτρα των ειδικών, και για λόγους μέτρου κόπηκε και μπλα-μπλα-μπλα μια και τα στηρίζουν όλα αυτά μόνο σε υποθέσεις που έχουν κάνει οι ίδιοι μια και πουθενά δεν λέει ο Όμηρος ότι έχει γράψει ένα τραγούδι και άρα ίσως κάπου χρειάζονταν και λαθροχειρίες. Αυτά όλα ειπώθηκαν στην προσπάθεια να τον κατανοήσουν και τίποτα παραπάνω. Το ότι το είπαν χιλιάδες ειδικοί πραγματικά με αφήνει αδιάφορο. Άλλωστε και αυτά που έγραψα στο βιβλίο χιλιάδες ειδικοί τα είπαν διαφορετικά αλλά ήταν λάθος.
Τέλος πάντων για να κλείσω το θέμα φίλοι μου θα ήθελα να σας αποκαλύψω εδώ το πραγματικό νόημα της ομάδας αυτής των γραμμάτων. Το νόημα της είναι η γενική έκφραση του ΑΦΗΝΩ, ΕΓΚΑΤΑΛΕΊΠΩ, και άρα ΑΠΟΜΑΚΡΎΝΩ από.. όταν είναι ΠΑΡΑ (πχ ΠΑΡΑ ΜΗΡΟΥ Ιλ 16-473)και όταν είναι ΠΑΡ σημαίνει αφήνω το....ή φευγω από το...κλπ (παράδειγμα στο ΠΑΡ ΝΗΩΝ σημαίνει "αφήνοντας τα πλοία").
Αυτό λοιπόν σημαίνει ότι οι φίλοι μας οι Φιλιππινέζοι μιλούν πιο Ομηρικά από εμάς σε αυτήν την περίπτωση μια και όταν θέλουν ν' ΑΦΗΣΟΥΝ το Τζιπ (PARA) ή όταν θέλουν να αφήσουν κάτι σε κάποιον (PARA SA IYO).
Καλές σκέψεις.        

Ο Ιάσων οι Σπαρτοί και τα πυριπνέοντα ΒΟΔΙΑ.Παγκόσμια πρώτη

Αγαπητοί φίλοι

Όσο καλές είναι οι αποκαλύψεις όταν αυτές αναφέρονται σε ένα και μόνο θέμα τότε καταντούν κουραστικές. Έτσι σήμερα είπα να αλλάξω λίγο και να ασχοληθούμε με κείμενο εκτός Ομήρου. Βέβαια αντίστοιχης εποχής κείμενα είναι μόνο τα Ορφικά και του Ησιόδου. Σήμερα λοιπόν έχει την τιμητική του ο Ορφέας με έναν μύθο που δημιούργησαν με την λανθασμένη απόδοσή τους οι πρόγονοί μας, της κλασσικής εποχής αρχικά, επειδή και αυτοί είχαν τεράστια απόσταση από την πραγματικότητα αυτών των κειμένων, είδαν μέσα σε αυτά δράκους και παραμύθια ενώ αυτά δεν υπήρξαν ποτέ.

Το κακό είναι ότι κανένας ποτέ πλην εμού, για να ευλογήσουμε τα γένια μας, δεν σκέφτηκε να τους διαψεύσει.

Σήμερα λοιπόν θα μιλήσουμε για την περιβόητη μάχη του Θησέα με τους Σπαρτούς και τα πυριπνέοντα βόδια του Αιήτη.

Ας δούμε πρώτα το κείμενο από τον Ορφέα-Αργοναυτικά στίχος 873-878.( Σημειώνω ότι ακολουθώ την σειρά των στίχων όπως αυτή παρουσιάστηκε στην έκδοση των Ορφικών του 1929 στην Λειψία. Φυσικά κυκλοφορεί και κείμενο με διαφορετική την λέξη ζευγλήσι ως ζευγλαίσι αλλά δεν μπορώ με σιγουριά να σας πω ποιο είναι το σωστό.)Ας δούμε το κείμενο:

"ως τε βόας ζευγλήσι δαμάσσατο πυριπνέοντας

τετραγύω θέμενος σπόρον αυλάκι, τον ρ’ εκόμισσεν

Φρίξος εϋμμελίης ότ’ έβη δόμον Αιήταο

έδνον Ενυαλίοιο τε δρακοντείων απ’ οδόντων

ηδ’ ως δυσμενέων σπαρτών στάχυν εξενάριξε

αυτοφόνω παλάμη"

Η μετάφραση ως τώρα του κειμένου ήταν:

"και πως εδάμασε τα βόδια, τα οποία απέπνεον πυρ, με τας ζεύγλας,

αφού εναπέθεσεν εις ένα τετράπλεθρον αυλάκι σπόρον, τον οποίον έφερεν

ο Φρίξος με το ωραίον σώμα, όταν μετέβη στον οίκο του Αιήτου

ως δώρον του Ενυαλίου από τους οδόντας του δράκοντος

και πως εχθρικών σπαρτών εξολόθρευσε τον στάχυν

φονεύσας αυτόν με το δικό του χέρι "

Πριν διαβάσετε το παρακάτω μπορείτε να το δείτε ξανά και να διαπιστώσετε τα λάθη αν υπάρχουν. Εγώ για να βοηθήσω θα συνεχίσω με μια από τις συνηθισμένες μου λογο…ροές για να σας δώσω τον ανάλογο χρόνο και οπτικά.

Το κείμενο αυτό όπως και αυτό το περί Κενταύρων είναι άλλο ένα μνημείο λάθους που γέννησε εικόνες και τέρατα χωρίς λόγο. Είναι βέβαια πολύ προκλητικό να βλέπεις μάγγισες που πετάνε με σκουπόξυλα, δράκοντες που βγάζουν φωτιές, βόδια που και αυτά βγάζουν φωτιές, ανθρώπους που ξεπετάγονται από την γη μόλις πέσει ο σπόρος. Το ωραίο σε αυτήν την ιστορία είναι οι συμπληρώσεις. Ο Ιάσων κάθισε σε μια άκρη και πέταξε μια πέτρα και τότε αυτοί άρχισαν να πολεμούν μεταξύ τους κλπ. Με όλα αυτά ο Απολλώνιος όχι Ρόδιος αλλά Καλιφορνέζος έπρεπε να είχε γίνει.

Ας μπούμε τώρα στην απόδοση με τμηματική αναφορά στα προβληματικά κομμάτια.

α)" έδνον Ενυαλίοιο τε δρακοντείων απ’ οδόντων"

Εδώ λοιπόν έδωσαν όλοι τα "ρέστα τους". Το τι γυροβολιά και κακό έκαναν δεν περιγράφετε. Τα κείμενα όπως γνωρίζετε βρέθηκαν σε κεφαλαία γράμματα και κολλημένα μεταξύ τους, έτσι ο κάθε πικραμένος, προφανώς για να γελάσει, τα ταίριαζε όπως ήθελε. Άλλωστε όλοι αυτοί που μετέφραζαν ήταν άτομα με μητρική γλώσσα-διάλεκτο παρασάγγες μακριά από την μητρική ομηρική έτσι λοιπόν "ότι του φανεί του λωλο-Στεφανή" γινόταν. Αν αναρωτιέστε για τους την ελληνική κατέχοντες αυτοί απλά… αντιγράφουν.

Ας δούμε τώρα το ίδιο κομμάτι σωστά:

"έδνον εν υαλίοιο τε δρακοντείων απ’ οδόντων"

Πως σας φαίνεται τώρα;

Φυσικά στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν υπήρχε ούτε Ενυάλιος ή Απόστολος ή δεν ξέρω τι άλλο θα σκαρφίζονταν, γιατί θέλει πολύ φαντασία για όλα αυτά, για να κάνουν το μέσα σε γυάλινο σκεύος Ενυάλιοιος.

Βλέπετε αυτό το "τε" που υπάρχει μετά; Αυτό που σωστά υπάρχει εκεί και που φυσικά το παράβλεπαν μια και δεν τους έβγαινε και χαλούσε την φαντασίωση έχει τον λειτουργικό του και ουσιαστικό του λόγο. Το σκεύος αυτό ήταν και διακοσμημένο με δόντια φιδιών. Αληθινά ή ψεύτικα δεν έχει τόσο σημασία.

Αρχίζετε κάπως να βλέπετε την εικόνα;

Αν όχι θα σας βοηθήσω με τα παρακάτω:

β) "ηδ’ ως δυσμενέων σπαρτών στάχυν εξενάριξε

αυτοφόνω παλάμη"

Τι θέλει να πει ο ποιητής;

Αυτό που λέει είναι το προφανές, χωρίς σπαρτούς και χωρίς πασπαρτού. Έβγαλε απλά τα ….ζιζάνια. Τα δυσ-μενέα σπαρτά είναι αυτά που …κλέβουν και μειώνουν την δύναμη του κανονικού φυτού, εδώ το στάχυ, αυτά που σήμερα λέμε ζιζάνια. Α ζιζάνια λοιπόν τα…εξενάριξε δηλαδή τα ξερίζωσε. Πως τα ξερίζωσε καθαρίζοντας(αυτοφόνω) τον τόπο και φυσικά πως αλλιώς μα με τα ίδια του τα χέρια.

Ας πάμε τώρα και στα βόδια που όλως περιέργως μια με το άλφα μια με τον Ιάσονα πάντα μπλέκουν άσχημα την ιστορία.

γ)" ως τε βόας ζευγλήσι δαμάσσατο πυρ(ι)πνέοντας "

Το (ι) αλλού υπάρχει και αλλού όχι.

Αν και πιστεύω ότι το καταλάβατε αλλά ας το δούμε με λεπτομέρειες. Ο πυρ(ι)πνέοντας δεν αναφέρεται στα βόδια, που πρέπει να ήταν άγρια, αλλά στον Ιάσων. Όταν ανέλαβε να σπείρει αυτό το κομμάτι των τεσσάρων(4) στρεμμάτων (ίσως) είδε ότι τα βόδια που του έδωσε ο Αιήτης ήταν άγρια. Ήταν μέσα στην προσπάθεια που έκανε για να τον δει να αποτυνγχάνει. Όμως ο Ιάσων που δεν μεγάλωσε βέβαια με DVD και XBOX χρησιμοποίησε την φωτιά που την φύσηξε στα μούτρα των ζώων για να φοβηθούν και να τον υπακούσουν. Άλλωστε αυτό φαίνεται και από το ότι είναι " δαμάσσατο πυρ(ι)πνέοντας" και το ΒΟΑΣ αναφέρεται στο ΖΕΥΓΛΗΣΙ. Ένα ζευγάρι βόδια δηλαδή μόνο γιατί οι "ειδικοί " είναι βόδια αλλά ζευγάρι δεν ξέρω αν είναι.