Αν κάτι κινδυνεύει από τους πρόσφυγες είναι η ανθρωπιά μας

Δευτέρα, 2 Φεβρουαρίου 2015

Περί Ομήρου και άλλες ....μοιχείες

Αγαπητοί φίλοι
Καιρό τώρα προσπαθώ να δω τι θα γράψω αλλά το μυαλό δεν ....
Το καινούριο ήταν η συζήτηση που ξεκίνησα με κάποιον πολύ σοβαρό και φιλικό, θα έλεγα, φιλόλογο και περίμενα να δω που θα καταλήξει.
Φυσικά η τελική κατάληξη ήταν μόνο μία. Σιωπή. Όταν λέω σιωπή εννοώ ότι συζητούσαμε αλλά όχι για τα θέματα που έπρεπε αλλά περί ανέμων και υδάτων.
Να σας δώσω ένα παράδειγμα. Του έγραφα για τα προβλήματα που έχει η ταύτιση της Ιωλκού και γενικότερα της Φθίας με την υποτιθέμενη περιοχή της σημερινής Θεσσαλίας. Έθεσα συγκεκριμένα στοιχεία και αντί να μου απαντά άρχισε να μου λέει για διάφορες θεωρίες κλπ. Του επεσήμανα να μου απαντήσει στα συγκεκριμένα και ....άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε.
Το ίδιο έκανε με κάθε θέμα που γινόταν συγκεκριμένο και τότε συνειδητοποίησα ότι έχω τους καλύτερους αναγνώστες στον κόσμο. Αυτό γιατί κάθε φορά που έπρεπε να διαβεί τα όσα νόμιζε ότι ήξερε και να αντιμετωπίσει τα ερωτήματα που θα τον έφερναν στην αλήθεια έκανε πίσω "τρέχοντας".
Το ίδιο συνέβη με άλλο γνωστό δήθεν αναθεωρητή που πήγαινε μόνο μέχρι το σημείο που ήδη είχε φτάσει και αποδεχτεί. Δεν έκανε βήμα παραπάνω. Μόλις του έθεσα το ερώτημα"πως μπορείς να φτάσεις στην αλήθεια όταν αποδέχεσαι μέρη του Ομήρου σαν αληθινά και άλλα όχι" και ότι "αυτό δίνει την δυνατότητα στον καθένα να αυθαιρετεί ανάλογα με το τι θεωρεί αυτός σαν αληθές" ξαφνικά σταμάτησε να μου μιλά. Έχουν συνηθίσει μάλλον σ' ένα διαρκές γλείψιμο.
Αγαπητοί φίλοι. Είστε παρασάγγες καλύτεροι απ' όλους αυτούς. Εσείς από την πρώτη στιγμή δεχτήκατε να διαβάσετε τις απόψεις μου και να τις συζητήσετε να τις κριτικάρετε κλπ σαν κανονικοί άνθρωποι. Αυτοί όμως δεν τα κατάφεραν να φτάσουν ως εδώ. Μου θυμίζουν την συμπεριφορά του ανθρώπου που μόλις πληροφορήθηκε ότι τον απατούσε για χρόνια η γυναίκα του. Τότε συνειδητοποιεί ότι για χρόνια αρνούνταν να δει τα σημάδια και την αλήθεια που ξεδιπλώνονταν μπροστά του και έφτιαχνε ένα προστατευτικό κουκούλι με ψέμματα που τον βοηθούσαν να ζει με άνεση σε μια ψευδαίσθηση.
Την ίδια ακριβώς συμπεριφορά έχουν και όλοι όσοι ταυτίζονται, χωρίς την καθημερινή και συνεχή κριτική, με κάθε είδους θρησκευτική ή πολιτική θεωρία. Η αλήθεια, όσο τα χρόνια περνάνε τόσο απομακρύνεται από το "οπτικό" τους πεδίο μέχρι που γίνεται αόρατη.
Σε αυτήν την κατάσταση είναι όλοι τους φίλοι μου. Φανατικοί του ψέματος. Θύματα μιας μοιχείας που δεν θέλουν με τίποτα να αποδεχτούν.
Παυσανίας
Υ.Γ Έχω ένα αίτημα από αναγνώστες να διηγηθώ ξανά την πραγματική Αργοναυτική εκστρατεία και την Οδύσσεια και θα ξεκινήσω μια σειρά από άρθρα που θα παρουσιάζουν συνολικά, αλλά συνοπτικά, τα θέματα αυτά.         

Δεν υπάρχουν σχόλια: