Αν κάτι κινδυνεύει από τους πρόσφυγες είναι η ανθρωπιά μας

Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2009

Εθελούσια τυφλοί ή βλάκες

Έχω διαβάσει πολλές αναλύσεις για το ανίκητο του βλακός αλλά ήθελα να πιστεύω ότι όλα αυτά σε κανονικούς ανθρώπους έχουν κάποιο όριο.Αντιλαμβάνομαι όμως από την πρακτική εξέταση του θέματος ότι δεν υπάρχει όριο στην βλακεία και την ανοησία.Ακόμη και αν τα άτομα αυτά τα είχαν δέσει τα μάτια και τ' αυτιά θα είχαν ελπίδα να δραπετεύσουν όχι όμως και από την εθελούσια αποχαύνωση που έχουν επιβάλει στον εαυτό τους.
Τώρα θα μου πείτε και ορθώς γιατί τα λέω όλα αυτά.Γιατί φίλοι μου τις τελευταίες ημέρες εξελίσσεται ένας "διάλογος" σε ένα ιστολόγιο όπου προσπαθούμε να συμφωνήσουμε στο εξής απλό.Αν υπάρχουν στοιχεία είναι αποδεκτά τα όποια συμπεράσματα αν όχι τότε είναι απλές θεωρίες ή και ανοησίες του γράφοντα ή λέγοντα.Το θέμα βέβαια είναι η ελληνική γλώσσα και ιστορία.
Εγώ λοιπόν από την μεριά μου παρουσιάζω τα επιχειρήματά μου με τα στοιχεία που έχω συλλέξει και βέβαια με τις πηγές για να τα συγκρίνουν .Από την άλλη μεριά έχω μόνο επιχειρήματα του τύπου το είπε ο τάδε ιστορικός ή γλωσσολόγος.Όταν λοιπόν ρωτάω με βάση ποια στοιχεία τα είπε όλα αυτά τότε αρχίζει η επίθεση με χαρακτηρισμούς προς το πρόσωπο μου.
Το ωραίο είναι ότι αν και θεωρώ ότι είμαι αρκετά ευέξαπτος έμεινα ήρεμος σε όλη αυτή την ανοησία και τους επαναλαμβάνω σθεναρά και μονότονα δώστε μου απαντήσεις.
Για να σας βάλω στο κλίμα της διαμάχης το ερώτημα είναι αν η ελληνική γραφή είναι φοινικική ή όχι.Φυσικά τους ζητώ να μου υποδείξουν πέρα από φαντασιώσεις φληναφήματα και ανοησίες μια φοινικική επιγραφή και επειδή κανείς τους δεν μπορεί γιατί δεν υπάρχει τότε αρχίζουν να με βομβαρδίζουν με επίθετα λες και θα φοβηθώ.
Βέβαια το ζητούμενο δεν είναι να συμφωνήσετε ή να με υποστηρίξετε και γι' αυτό και δεν αναφέρω την ιστοσελίδα αλλά είναι λυπηρό νέα, μάλλον παιδιά με γνώσεις να κλείνουν τα μάτια και τ' αυτιά στην αλήθεια φοβούμενα να δουν πέρα από τον εαυτό τους.
Επ' ευκαιρία λοιπόν αυτού του γεγονότος, για να υπάρχει ένα κέρδος από κάθε δημοσίευση, θέλω να διηγηθώ μια μικρή αλλά αληθινή πέρα για πέρα ιστορία.
Βρίσκομαι στην θεσσαλονίκη και συγκεκριμένα στο Βαρδάρι όπου περιμένω σε μια στάση το λεωφορείο. Μπροστά στα μάτια μου εξελίσσεται η εξής σκηνή: μια νεαρή κοπέλα, αλλοδαπή όπως αποδείχτηκε, είχε στα χέρια μια εφημερίδα και ακολουθούσε από πίσω άντρες ηλικιωμένους που τους χτυπούσε με μια εφημερίδα.Επειδή ήταν περίεργο και επαναλαμβανόμενο ακολούθησα την κοπέλα από πίσω και περίμενα.Φυσικά κανείς άλλος δεν είχε προσέξει το παραμικρό.
Πράγματι μετά από λίγο έβαλε το άλλο χέρι στην τσέπη ενός γέρου και του έκλεψε ένα πεντοχίλιαρο,ακόμη τα ευρώ δεν υπήρχαν.Εκείνη την στιγμή την πιάνω και φωνάζω τον γέρο που έκπληκτος βλέπει την τσέπη του άδεια και τα χρήματά του στο δρόμο μια και η επίδοξη κλέφτρα τα είχε πετάξει κάτω την ώρα της σύλληψης της.
Την κρατάω λοιπόν από το χέρι και ειδοποιώ την αστυνομία που έκανε τουλάχιστον δυο ώρες να έρθει. Στο ενδιάμεσο και εδώ είναι και ο λόγος που κάνω την αναφορά συνέβησαν δυο γεγονότα που πολύ θυμίζουν την προηγούμενη συζήτηση.
Η συνεργός της μια Ελληνίδα γύρω στα 50 ήρθε κοντά μου και αφού μου επιτέθηκε φραστικά που κρατάω το "καημένο" το κορίτσι στην συνέχεια άρχισε να φωνάζει ότι με είδε εμένα να κλέβω και κατηγορώ άδικα την κοπέλα.Εκείνη την στιγμή, βασιζόμενος μάλλον στην απόλυτη σιγουριά μου για το τι είχε συμβεί, χωρίς να χαλαρώσω την πρώτη προσπάθησα να την πιάσω και αυτήν λέγοντάς την να έρθει να περιμένουμε την αστυνομία παρέα.Τότε το έβαλε στα πόδια και εξαφανίστηκε.
Μετά από λίγο πέρασε ένας αστυνομικός.Από αυτούς που πληρώνουμε για να μας φυλάνε.Τον φωνάζω λοιπόν να έρθει να συλλάβει την κοπέλα γιατί εν τω μεταξύ είχα δεχτεί επιθέσεις από αυτήν για να την αφήσω.Τότε λοιπόν ο εν λόγω αστυνομικός έτρεξε να φύγει λέγοντας ότι τελείωσε η βάρδιά του.
Φυσικά έστω και αργά η ασφάλεια ήρθε και τα πράγματα μπήκαν στην "θέση" τους όμως από τότε περιμένω και ξέρω ότι οι πρώτες επιθέσεις θα έρθουν από συνεργάτες ή υπηρέτες του συστήματος στην συγκεκριμένη περίπτωση μέχρι να έρθει, αν έρθει, η δικαίωση.
καλή σας ημέρα

Δεν υπάρχουν σχόλια: